|
11 - GÜL KOKAR, DİKEN
BATAR
ÜSTÂDIMI SEVİYORUM
"Eşrefzâde
Bursavî", âlim ve velî bir zât.
Gece gün
insanlara ederdi hep nasîhat.
Bir gün,
cemâatine dedi: (Bu gün insanlar,
"Hayâl"
olan şeylerin ardında koşuyorlar.
Zîrâ dünyâ, “Hayâl”dir,
âhirettir hakîkat.
Âhirete
nazaran, sanki “Rüyâ” bu hayat.
Meselâ
dünyâdaki deniz, dağ ve nehirler,
Hayâlden
ibârettir, hakîkî değildirler.
Velhâsıl her
neyi ki, görürsünüz bu yerde,
Hepsinin,
asılları mevcuttur âhirette.)
Bir gün de
buyurdu ki: (Herkes için, muhakkak,
Bir islâm
âlimine lâzımdır tâbi olmak.
Zîrâ
ehemmiyetsiz bir “Dünyâ işi” bile,
Kolay
hâlledilmiyor, bilmiyen bir kişiyle.
Eğer mevkî
sâhibi olan bir “Adam”ınız,
Olmazsa,
kolaylıkla hâllolmaz o dâvânız.
Basit dünyâ
işini hâlletmek için bile,
Bir “Adam”a
ihtiyâç duyulursa, hâliyle,
Sonsuz azâb
çekmenin mevzû bahis olduğu,
“Âhiret
işleri”nde, çok daha mühimdir bu.
Bir sahrâda,
yolunu kaybeden bir kimseye,
Biri yol
gösterince, nasıl çok sevinirse,
Âhiret yolunda
da, bir "Allah adamı"na,
Rastlıyan, çok
sevinip, tam tâbi olur Ona.
Öyle fazla
sever ki bu Allah adamını,
Ondan izin
almadan, atmaz tek adımını.
Nitekim
üstâdına muhabbeti çok olan,
Talebenin
birine, sormuşlar ki bir zaman:
(Evlâdım
söyle bize, İmâm-ı a'zamı mı,
Çok
seviyorsun, yoksa, kendi üstâdını mı?)
Bu suâl
karşısında, hiç tereddüt etmeden,
(Üstâdımı
daha çok severim) demiş hemen.
Bu cevap,
garibine gitmiş soran kişinin.
Demiş ki:
(Nasıl olur, hikmeti ne bu işin?)
Arz etmiş ki:
(Büyüktür evet, İmâm-ı a'zam.
Onun
büyüklüğünü, almaz benim havsalam.
Onun
kitaplarını, yıllardır okuyordum.
Lâkin
câhilliğimden, bir şey anlamıyordum.
Ne zaman ki
tanıdım çok kıymetli "Hocam"ı.
Ancak
anlıyabildim, ben İmâm-ı a'zamı.
Tanımış
olmasaydım, üstâdımı ben eğer,
"İmâm-ı
a'zam"dan da olacaktım bî-haber.
Ben, hocamı
görmeden, hiçbir şey bilmiyordum.
Ebedî
felâkete, "Ateş"e gidiyordum.
O, kolumdan
tutarak, o çirkefin içinden,
Çekip,
kurtardı beni "Cehennem ateşi"nden.
Kendi
insanlığımı öğretti bana hocam.
Onun
sâyesindedir, şimdi ne biliyorsam.
O gösterdiği
için bana "Cennet yolu"nu,
Hiç elimde
olmadan, çok severim ben Onu.)
|