ŞİİRLERLE MENKIBELER

GÜZEL NASİHATLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

05 - "PEKİ" DİYEN, KAZANIR

KALPTEKİ HASTALIK

 

"Abdülfettâh-ı Akrî", büyük evliyâ idi.

Sözleri, hasta olan rûhlara devâ idi.

 

O, bir gün buyurdu ki: (Kalp, Allah'a mahsustur.

Onun muhabbetiyle, bulur râhat ve huzûr.

 

Eğer ki meylederse, Allah'tan gayrisine,

O kalp “Hasta” demektir, bakmalı çâresine.

 

Meselâ "Hubbu dünyâ" bir kalbe girse eğer,

Hastalığı kapmıştır, tedâvî îcâb eder.

 

Kalbinden bu sevgiyi, kim etmişse tam ihrâç,

O zâtın sohbetidir bu derde asıl ilâç.

 

"Allah adamları"nın sözü ve nasîhati,

Söküp atar gönülden, dünyâya muhabbeti.

 

Hubbu dünyâ, her kimin kalbinde varsa eğer,

Onlardan uzak durup, görmemek îcâb eder.

 

Zîrâ bu kişilerle berâberlik ve ülfet,

İnsanı, bu belâya sürükler en nihâyet.

 

Zîrâ bir kap üzümden, “Çürük” olsa bir teki,

Diğer sağlamları da çürütür elbetteki.

 

Çünkü çabuk yayılır her kötülük ve zulmet.

Lâkin çok zor yayılır iyilik, güzel haslet.

 

Hadîste buyuruldu: (İki mü'min, müslümân,

Bir yerde, bir araya gelirlerse bir zaman,

 

Allah ve Peygamberden bahsetmezlerse eğer,

Hak teâlâ onlara, elbette lânet eder.)

 

Hâlbuki büyüklerden bahsedilen bir yere,

İner mutlak sûrette, rahmet-i ilâhiyye.

 

"Kitâb"ı okunursa onların yine şâyet,

Yağar yine oraya, bir bereket ve rahmet.

 

Zîrâ o büyüklerin bir sözü, bir nazarı,

Söküp atar kalplerden, karartı ve pasları.

 

Hakkı bâtıl olandan ayırmak, tefrîk etmek,

Herkesin yapacağı kolay iş değildir pek.

 

Dünyâda en müşkil iş, "Hak" nedir, "Bâtıl" nedir?

Bunu, doğru olarak ayırt edebilmektir.

 

Tasavvufta yükselmiş, çok yüksek evliyâlar,

Hakkı bâtıl olandan, kolayca ayırırlar.

 

Böyle bir evliyâya kavuşursa bir kişi,

Dünyâ ve âhirette kolay olur her işi.

 

Kitaplarını dahî, seve seve okuyan,

Ayırır bu sâyede, o da hakkı bâtıl'dan.

 

Rastgele bir kitâbı okursa birisi de,

Şeytânın maskarası” olur netîcesinde.

 

Vaktiyle bir müslümân, Kâbe'ye gidecekmiş.

Rastgele birisine gidip yol suâl etmiş.

 

Onun târif ettiği bir yola girmiş, ama,

Nice sonra Kâbeyi, sormuş başka adama.

 

O demiş: (Ne Kâbesi, burası Horasan'dır.

Aksi istikâmette gelmişsin ne zamandır.)

 

Hâlbuki bu arada, geçmiş "Hac mevsimi" de.

Yanlış yere sormanın, zararı budur işte.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan