05 - "PEKİ" DİYEN, KAZANIR

NE İÇİN OYNUYORSUN?

"Molla Halîl Si'rîdî", hâl ehli bir velîydi.

Sohbeti, insanlara pek çok fâideliydi.

Bir gün, sevdiklerine buyurdu ki: (Aman hâ!

Sakın gaflet edip de, girmeyin bir günâha.

Her işi, dîne uygun yapın ki siz muhakkak,

Zîrâ hesap soracak her işten cenâb-ı Hak.)

Bir gün de buyurdu ki: (Âlimleri, eğer biz,

Tanımamış olsaydık, ne olurdu hâlimiz?

Onların kitâbını okumak sûretiyle,

İslâmın ahkâmını öğrendik bilvesîle.

Ayırdık bu sâyede, hakkı bâtıl olandan.

Dünyâda, büyük nîmet var mıdır daha bundan?

“Küfür”den kurtardılar bizleri o kitaplar.

Yoksa, sonsuz azâba olacaktık giriftâr.

Âlimler buyurdu ki: (Eğer mü'min kimseler,

Cennette verilecek nîmetleri bilseler,

Yâni amellerine karşılık, Rabbimizin,

Vereceği nîmeti, etseler biraz tahmin,

O an, kendilerini unuturlar neş’eden.

Sokakta oynarlardı, hiç bir şey düşünmeden.)

Nitekim sahâbeden, “Bilâl-i Habeşî” de,

Oynamaya başladı, bir gün mescit içinde.

Hazreti Ömer görüp, buyurdu ki: (Yâ Bilâl!

Hiç mescidin içinde oynanır mı, ne bu hâl?)

O ise oynamaya yine devâm ederek,

Ve Resûl-i zîşân'ı işâret eyliyerek,

Buyurdu ki: (Mescidin sâhibi oradadır.

Bana mâni olmaya, sırf Onun hakkı vardır.)

Hazreti Ömer Fâruk, şaşırdı buna daha.

Hemen gidip arz etti, bunu Resûlullah'a.

Çağırdı Resûlullah, “Bilâl-i Habeşî”yi.

Gelince, ona bizzât suâl etti bu şeyi.

O dahî (Oynuyorum) diye cevap verince,

(Ne için oynuyorsun?) buyurdular hemence.

Dedi: (Yâ Resûlallah, sevinçten oynuyorum.

Rabbime, bir şey için teşekkür ediyorum.

Sana, her meziyyeti bahşetti cenâb-ı Hak.

Bir şey var ki, o şeyi vermedi sana ancak.)

(O nedir?) buyurunca, dedi ki: (Hidâyet'tir.

İnsanların kalbine, îmân nûru vermektir.

Bu, elinde olsaydı, ederdi herkes îmân.

Hep müslümân olurdu, bilcümle Arabistân.

Hem önce, akrabânı getirirdin îmâna.

Onlardan, sıra bile gelmezdi belki bana.

Senin akrabâların, seni inkâr ederken,

Ben, sana îmân ettim bir habeşî köleyken.

Rabbimin ihsâniyle, gönülden seni sevdim.

Bu Habeşli Bilâl'e bahşetti bunu Rabbim.

Bu, O’nun ihsânıdır, şükür elhamdülillah.

Bu yüzden oynuyorum işte yâ Resûlallah.)