02 - EY GÂFİL İNSAN !

EY GÂFİL İNSAN!

"Ni'metullah Geylânî", âlim ve velî bir zât.

Vaaz ve derslerinde, ederdi çok nasîhat.

Bir gün de buyurdu ki: (Bu hak dostu velîler,

İnsanları, küfürden çekip alıverirler.

Onların huzûrunda, edebsizlik eylemek,

Felâkete götürür, dikkatli olmak gerek.

Allah'ın kullarıyle, iyi geçinmek için,

İşlerinde, kolaylık gösterin her kişinin.

Zîrâ buyuruyor ki Peygamber Efendimiz:

(Sakın zorlaştırmayıp, kolaylık gösteriniz.)

Her kim ki, günâhına hâlisen olsa pişmân,

Affeder o günâhı Allahü azîmüşşân.

Kim, yalnız “Dünyâ” için hep gayret gösterirse,

Sonunda, muhakkak ki pişmân olur o kimse.

Ey bu harâb olacak evi tâmir eyliyen!

Fazla emek verme ki, bir gün çıkar elinden.

Bu dünyâ bir “Köprü”dür, sen geçip gitmeye bak.

Kimseye kalmamış ki, sana kalsın bu konak.

Harâb olacak şeye, bu îtinâ, bu meyil,

Akıllı olanların yapacağı iş değil.

Ey aklını, fikrini, dünyâya veren kişi!

Vaz geç ki, Hak teâlâ beğenmiyor bu işi.

Zîrâ yaratıldı ki bu insanlar ve cinler,

Yalnız Hak teâlâya, ibâdet eylesinler.

Ey gönlünü dünyâya kaptıran gâfil insan!

Yaldızlı süslerine aldanma sakın amân!

Dışı “Güzel” görünür, lâkin aldatıcıdır.

Üzeri şeker kaplı, içi gâyet acıdır.

O öyle bataktır ki, yutar çok insanları.

Ona aldananların, hüsrân olur sonları.

İnsanların kalbini, bakın ki kazanmaya,

Zîrâ bu sebep olur, "Hak rızâsı" almaya.

Her insana edin ki çok iyilik ve ihsân,

Zîrâ lutf-ü ihsânın, kulcağızıdır insan.

Sana zarar, sıkıntı gelirse birisinden,

Ona gücün yetse de, affedici ol hemen.

Ey insanoğlu, sakın, unutma hiç Rabbini.

Çıkarma hâtırından, O'nun emirlerini.

Rabbin bahşetmiş sana, ne mükemmel âzâlar.

O'nun emrine göre kullan ki, yanmıyalar.

Allah'tan başkasından, etme ki bir şey talep,

Onlar da, senin gibi, âciz birer “Kul”dur hep.

Allah'ın kullarına, ver ki neş'e ve sevinç,

Âhirette sıkıntı görmiyesin sen de hiç.

Gizle, ifşâ etme ki herkesin günâhını,

Gizlesin Allah dahî, yârın senin aybını.

Sen, darda kalanlara yardım et ki bu günde,

Allah da, yardım etsin sana mahşer gününde.

Ey genç, gençliğin ile gururlanma ki zinhâr,

Genç iken ölüp gitti, nice tâze fidanlar.)