62 - FUDAYL BİN İYÂD (Rahmetullahi Aleyh)

SON NASÎHATLERİ

"Fudayl ibni İyâd"ın yaklaştığında mevti,

Hanımını çağırıp, yaptı şu vasiyyeti.

Buyurdu: (Ben ölünce, şu iki kızımı al.

Ebû Kubeys dağına, üçünüz çıkın derhal.

Ellerini açarak, ihlâs ile, o dağda,

Bulun Hak teâlâya şu niyâz ve duâda:

"Yâ Rabbî, Fudayl bana vasiyyet eyledi ki:

Rabbimden emânettir bu kızlar elbette ki.

Yaşarken, iyi baktım elimden geldiğince.

Ona iâde ettim, şimdi vefât edince.")

Bu vasiyyeti yapıp, eyledi Hakk’a vuslat.

Hanım, bunu yerine getirdi hemen bizzât.

O gün, iki kızıyla, çıktı Kubeys dağına.

Ağlıyarak bunları, arz etti Allah'ına.

O esnâda oradan, Yemen'in hükümdârı,

Geçerdi ki, yanında “İki de oğlu” vardı.

Onun ağladığını görünce durdu derhal.

Ve yanına yaklaşıp, hâlini etti suâl.

Dedi: (Niçin ağlarsın sen bu tenhâ yerlerde?

Sana yardım edelim, düştün ise bir derde.)

Hanım, bu vaziyeti eyleyince ona arz,

Hükümdâr, dinledi ve tefekkür etti biraz.

Dedi ki: (Bu işte bir, hikmet var sanıyorum.

Senin “İki kızın” var, benimse “İki oğlum”.

"Biner altın" mehirle, senin bu kızlarını,

Ver de, yarın kıyalım hemen nikâhlarını.)

O, "Râzıyım" deyince, gittiler hemen o gün.

Yemen'de, nikâhları kıyılıp oldu düğün.

“Fudayl ibni İyâd”ın çoktu nasîhatleri.

Nûrlandırdı bir nice kara, katı kalpleri.

Buyurdu ki: (Allah'a âsî olsa bir insan,

Onun mahlûkları da, o kula eder isyân.

"Ben, Rabbime isyân mı, tâat mı yapıyorum?"

Bunu, hayvanlarımın tavrından anlıyorum.

Bir insanın, yanında bulunan kimselerle,

Güzelce geçinmesi, tatlı dil, güler yüzle,

İyidir, geceleri dâim namâz kılmaktan.

Ve daha kıymetlidir, her gün oruç tutmaktan.

Allah'tan korkanlardan, herkes korkar esâsen.

Allah'tan korkmıyan da, korkar olur herkesten.)

“Fudayl ibni İyâd”a, birini methettiler.

Onun için, "Ağzına tatlı almaz" dediler.

Dedi: (Tatlı yememek, sanki mârifet midir?

Siz, onun ahlâkına bakın ki, iyi midir?

Güzel davranıyor mu yakın ve dostlarına?

İyilik ediyor mu hısım akrabâsına?

Birine kızdığında, yener mi öfkesini?

Aşağı görüyor mu, herkesten kendisini? 

Din kardeşine karşı, huy ve ahlâkı nedir?

İnsanın iyiliği, bu şeylerden bellidir.)