61 - EVZÂÎ HAZRETLERİ (Rahmetullahi Aleyh)

CEHENNEM

Tebe-i tâbiînden “Evzâî” hazretleri,

Devrinin teki olup, üstün idi halleri.

Bir gün halîfe “Câfer”, geldi ziyâretine.

Nasîhat etmesini ricâ etti kendine.

Buyurdu ki: Ey Câfer, Cibrîl aleyhisselâm,

Resûl'ün huzûruna geldiğinde bir zaman,

Peygamber Efendimiz, buyurdu ki Cibrîl'e:

"Ey Cibrîl, bana biraz Cehennemden bahseyle."

Dedi: (Yâ Resûlallah, emretti cenâb-ı Hak.

Cehennem, tam "Bin sene" yandı korkunç olarak.

Öyle bir hal aldı ki ey Allah'ın Habîbi!

İçi oldu tamâmen "Kıpkırmızı, nar" gibi.

Bir daha emreyledi “Ateş”e Hak teâlâ.

"Bin sene" daha yandı, hem de bilâ fâsıla.

Bundan sonra, daha da şiddetlendi ateşi.

Bu sefer kırmızıdan, "Sarı"ya döndü içi.

Ve yine Cehenneme emretti cenâb-ı Hak:

"Bin sene" daha yandı, fâsılasız olarak.

Böylece "Üçbin sene" yandı yâ Resûlallah!

Çok korkunç bir hal aldı, içi oldu "Simsiyâh".

Cehennemin içinden, alınsa bir "Elbise",

Dünyâ'da olanlara, uzaktan gösterilse,

Onun çirkinliğinden ve fenâ kokusundan,

Ânında ölürlerdi, dünyâdaki her insan.

Yâ Resûlallah, şâyet Cehennemdekilere,

İçirilen o iğrenç "Kaynar su”dan, bir zerre,

Dünyâdaki sulara damlatılsaydı eğer,

Ondan içen kimseler, ölürdü birer birer.

Ve eğer Cehennemde, bu dünyâ'dan bir kimse,

Biraz yanıp, tekrardan dünyâ'ya getirilse,

Onun iğrenç hâlinden ve fenâ kokusundan,

Ölürdü bu dünyâ'da onu gören her insan.)

“Evzâî” hazretleri devam etti: (Ey Câfer!

Bunları işitince ağlamıştır Peygamber.

Bu şiddetli “Cehennem", şimdi vardır ve lâkin,

Bir tedârikin var mı, bundan kurtulmak için?

Kim ibâdet ederse, bulur "İzzet" ve “Şeref".

Ve kim günâh işlerse, "Zelîl” olur mâlesef.

Ey Câfer, kul dünyâ'da, her amelinden bizzât,

Hesâba çekilecek, gün gün ve sâat sâat.

O, “Amel defteri”ni görünce satır satır,

Yaptığı günâhlardan, mahcûb olur, utanır.

Öyle çok üzülür ki, pişmân olur bin kere.

Lâkin yoktur faydası, olan olmuş bir kere.

Ey Câfer, "Ölüm”ü de unutma hiç bir zaman.

Zîrâ isyân edemez, ölümü hâtırlıyan.

Bir insan bilirse ki, söylediği her sözün,

Mahşerde, hesâbını Rabbine verir bir gün,

Az konuşur o kişi, susmayı tercîh eder.

Zîrâ "Susan kurtuldu" buyurmuştur Peygamber.

"Az söyler, çok iş yapar" kâmil olan müslümân.

Münâfık, "Çok konuşur, az iş yapar" her zaman.