60 - CÂFER-İ SÂDIK (Rahmetullahi Aleyh)

RESÛL'ÜN TORUNUYDU

Orta boylu, kuvvetli, kumraldı biraz saçı.

Yüzü çok güzel olup, yumuşaktı mîzâcı.

Eşkâli çok benzerdi “Aliyyül mürtezâ”ya.

Sanki o, etrâfına saçardı nûr ve ziyâ.

İlim ve fazîlette, eşi yoktu devrinde.

Hattâ söz sâhibiydi, bilcümle fen ilminde.

“Fizik” ve “Kimya”da da, ilmi vardı pek yoğun.

Kimyâger “Câbir” dahî, talebesiydi onun.

“İmâm-ı âzam”dır ki en büyük talebesi,

Onun himmeti ile, yükseldi mertebesi. 

Kıymetli sohbetini dinleyip iki sene,

O ilim kaynağının, kavuştu çok feyzine.

Zîrâ “İmâm-ı âzam” buyurdu ki bir zaman:

(İki yıl olmasaydı, helâk olmuştu Nûmân.)

Gâyet mütevâzıydı bu hasletlere rağmen.

Onun büyüklüğünün delîli buydu zâten.

Makbûldü her duâsı Hak teâlâ indinde.

Hemen hâsıl olurdu, her duâ ettiğinde.

Bir gün yalnız başına, yürüyordu bir yoldan.

Sevenlerden biri de, gidiyordu ardından.

Buyurdu ki: (Yâ Rabbî, yok elbisem giymeye.

Bu kuluna lutfedip, elbise ihsân eyle.)

Bu niyâz ve duâsı, henüz sona ermeden,

Bir paketle, önüne “Elbise” geldi hemen.

Biri gelip dedi ki: (Çok hacca gitmem için,

Bana duâ edin de, olayım fazla zengin.)

Ellerini kaldırıp, eyledi şöyle duâ:

(Yâ Rabbî buna mal ver, hac yapsın elli defâ.)

Hakîkaten öyle çok zengin oldu ki o zât,

“Elli defâ” hac yapıp, sonunda etti vefât.

“Zeyd-i Kelbî” adında vardı ki gâfil biri,

Bilerek üzdü bir gün, o “İmâm-ı Câfer”i.

Lâkin "Keskin kılıc"a benzer ki bu “Velî”ler,

Onlara gelip çarpan, kendini helâk eder.

Ve nitekim bir “Arslan", saldırıp tuttu onu.

Öldürüp, parça parça eyledi vücûdunu.

Buyurdu ki: (Bir günâh işlese de müslümân,

Derhal tövbe eylesin, geçirmesin hiç zaman.

Eğer geçim darlığı çekiyorsa bir kimse,

Hep tövbe istiğfâra devam etsin öyleyse.

Hak teâlâ, dünyâ'ya emretti ki: "Ey dünyâ!

Senden yüz çevirene, yardım et ekseriyâ.

Ve her kim koşuyorsa peşinden senin şâyet,

Zorluk çıkar ona hep, ver sıkıntı ve zahmet.")

Onun kalbine akan ilim, nûr ve feyzleri,

Anlamak, imkânsızdır, çünkü yoktu benzeri.

Zîrâ Resûlullah'ın kalbinden çıkan “Nûr”lar,

"Kâsım bin Muhammed"den, ona vâsıl oldular.

“Câfer-i Sâdık” dahî, o nûrları, ayniyle,

“Bâyezid Bistâmî”ye yansıttı tamâmiyle.