60 - CÂFER-İ SÂDIK (Rahmetullahi Aleyh)

ABDESTİN FAZÎLETİ

Peygamber Efendimiz, buyurdu hadîsinde:

(Ümmetimin aldığı abdestler sâyesinde,

Mahşer karanlığında, ayak, yüz ve elleri,

Öyle “Nûr”lu olur ki, aydınlatır her yeri.

Başkaları, onları böyle görünce, hemen,

Derler ki: "Keşke biz de, olsaydık bu ümmetten.")

Eski Peygamberlerin kitaplarında ise,

Yazıyor ki: (Bir şeyden, korkar ise bir kimse,

Hemen abdest alsın ki hiç vakit geçirmeden,

Korunsun böylelikle, o kötülük ve şerden.)

“Câfer-i Sâdık” dahî, bir yere gidiyordu.

Bir râhibin evini gördü ve hemen durdu.

Düşündü: "Şu râhibi edeyim dîne dâvet.

Belki de îmân eder, nasîbi varsa şâyet."

Yaklaştı bu maksatla o râhibin evine.

Kapısını çalarak, seslendi kendisine.

Kapı açıldı, fakat, râhip yoktu ortada.

İmâm-ı Câfer Sâdık, bekledi az orada.

Bir kaç dakîka sonra, râhip hemen gelerek,

Aldı onu içeri, özürler diliyerek.

Ona suâl etti ki hemen Câfer-i Sâdık:

(Acabâ sebep ne ki, geç geldiniz birazcık?)

Dedi ki: (Pencereden gördüğümde sizi ben,

Korku geldi kalbime, sizin heybetinizden.

Doğru, abdest almaya gidiverdim hemence.

Zîrâ okumuştum ki “Tevrât”ta daha önce:

"Ne zaman ki bir şeyden korkuya kapılırsan,

Zarara uğramazsın, hemen abdest alırsan."

Bu yüzden, yanınıza gelmekte geciktim az.

Özür dilerim, zîrâ, beklettim sizi biraz.)

Onu, “Câfer-i Sâdık” îmâna etti dâvet.

O râhip, bu dâvete hemen etti icâbet.

"Şehâdet"i getirip, müslümân oldu hemen.

Bir abdest sebebiyle, kurtuldu Cehennemden.

Oğlu “Mûsâ Kâzım”a, nasîhat etti şöyle:

(Hep doğrudan yana ol, her zaman doğru söyle.

"İyi ahlâk" sâhibi kimselere ol yakın.

Kötü huylu olanla, arkadaş olma sakın.

Çünkü böylelerine, olmaz ki hiç ihtiyâç.

Onlar, susuz bir çöldür, yeşermiyen bir ağaç.

Oğlum, islâmiyyeti öğrenip ince ince,

"İhlâs"la amel eyle, emirler mûcibince.

Sana gelmiyene git, aramıyanı ara.

Şefkat ve merhametle davran hep insanlara.

Hem sonra, çok sakın ki insanları “Gıybet”ten,

Bu iş, daha fenâdır “Yetmiş zinâ” etmekten.

Hep örtmeye çalış ki kulların günâhını,

Allah da, mahşer günü, örtsün senin aybını.

İnsanların kalbine koyarsan "neş’e", "sevinç",

Kabir ve kıyâmette, üzüntü görmezsin hiç.)