59 - BİLÂL BİN SA'D (Rahmetullahi Aleyh)

ÖLMEYİ İSTER MİSİNİZ?

Tâbiîn-i kirâmdan büyük bir evliyâdır.

Babası “İbni Temîm”, Eshâbı kirâmdandır.

Çok namâz kılıyordu, her gecede “Bin rekât”.

Yediyüz otuzyedi yılında etti vefât.

Hiç yağmur yağmıyordu o beldede bir sene,

Duâ etmesi için, geldiler kendisine.

Kabûl edip, birlikte çıktılar duâ için.

Zîrâ sıkıntıları pek çoktu her kişinin.

O, bütün ahâlîye seslendi: (Ey insanlar!

Günâhı sebebiyle, kula gelir belâlar.

Bizim günâhımızdan, bu dahî geldi bize.

Gelin, tövbe edelim birlikte Rabbimize.)

Halk îtirâf etti ki: (Günâhkârız biz elbet.

Pişmânız, tövbe ettik, diliyoruz mağfiret.)

O zaman bu büyük zât, duâ etti: (İlâhî!

Kur'ân-ı kerîminde bize sen, bizâtihi,

Şöyle buyurursun ki: "Doğru söylerse bir kul,

Onun duâlarını, ederim elbet kabûl."

Biz de, günâhımızı îtirâf ediyoruz.

Pişmânız, tövbe ettik, mağfiret diliyoruz.

Dileğimiz odur ki, olalım cümle mağfûr.

Ve sonsuz hazînenden, ihsân et bize yağmur.)

Onun bu duâsıyla, öyle yağmur yağdı ki,

Böyle yağmur yağması, olmamıştı hiç vâkî.

(Ölmeyi ister misin?) diye sordu birine.

Dedi: (Hayır efendim, daldım günâh kirine.

Biraz daha yaşayıp, fâideli ve iyi,

İş yapıp, ondan sonra istiyorum ölmeyi.)

Buyurdu ki: (Evlâdım, ne gibi iyi amel,

Yapacaksan çabuk yap, ânî gelir hep ecel.

Sen, iyi iş yapmaya ettinse de tam niyet,

O kadar yaşamaya, elinde var mı senet?

Büyükler buyurur ki: "Her gece, yattığında,

Bil ki, ölüm bekliyor, yastığının altında.

Ve yine, sabahleyin uyandığında, bil ki,

Ölüm tam karşındadır, ölürsün o gün belki.")

Bir gün de buyurdu ki: (Bu insanlar, acabâ,

İnanmıyorlar mı ki Cehenneme, azâba?

Eğer diyorlar ise: "Azap var elbette ki",

O halde, nasıl günâh işlerler onlar peki?)

Bir gün de buyurdu ki: (Günâhını unutur,

Sevâbını hâtırda tutarsan, bu, “Gurur”dur.

Küçük günâhları da, "Büyük" bil ki ey insan!

Düşün, sen, kime karşı işledin günâh, isyân?

Kişi, arkadaşına demeli ki: "Kardeşim,

Îkâz et beni lütfen, varsa bir fenâ işim".

Biri, sana emrini hâtırlatsa Allah'ın,

Biri dahî, bir kese hediye etse “Altın”.

Senin için o “Îkâz”, iyidir daha elbet.

Onunla kazanılır zîrâ sonsuz seâdet.)