|
37 - ALÎ BEKKÂ (Rahmetullahi
Aleyh)
SON NEFES
Hazret-i “Alî Bekkâ”
büyük ve mübârektir.
"Bekkâ" ismi, lügatta,
"Çok ağlıyan" demektir.
Bir hâdise üstüne, pek
çok ağladığından,
Ona, "Bekkâ"
lakabı verilmişti o
zaman.
Şöyle ki, sâlihlerden,
bir arkadaşı vardı.
Kerâmet ehli olup, çok
ibâdet yapardı.
Onun ile Bağdat'tan,
yolculuğa çıktılar.
Bir yıllık mesâfeyi, bir
sâatte aldılar.
Sonra o arkadaşı, dedi
ki:
(Birâderim,
Ben, şu gün ve şu yerde
ölürüm zannederim.
İstediğim odur ki, tam
vefâtım ânında,
Sen de hazır olasın, o
gün benim yanımda.)
Hazreti “Alî Bekkâ”
üzüldüyse de kalben,
Onun bu ricâsına, "Peki"
dedi mecbûren.
Bildirdiği sâatte, gitti
onun yanına.
Hakîkaten gördü ki, az
kalmış vefâtına.
Lâkin dikkat etti ki, “Küfr”e
sebep olacak,
Sözler sarfediyordu son
nefeste o ancak.
Çok uğraştı ise de,
“Îmânla ölsün” diye,
Muvaffak olamadı, öldü "küfür
üzere".
İşte bu hâdiseye şâhit
olduğu için,
Ömrü, hep ağlamakla
geçmişti bu kişinin.
Alıp cenâzesini, vardı
bir kiliseye.
Bir topluluk gördü ve
merak etti "Ne?”
diye.
Dediler ki: (Bu gece,
bizim bir ruhbânımız,
Öldü, lâkin bir şeye çok
sıkıldı canımız.
Tam öleceği anda, dînini
bırakarak,
"İslâm dîni"
üzere can verdi son
olarak.)
Dedi:
(Bu cenâze de, yaşarken
mü'min iken,
Mâzallah
küfre kaydı, tam rûhunu
verirken.
Alın bu cenâzeyi, onu da
verin bana.
Kefenleyip gömeyim islâm
mezarlığına.)
Aldı o cenâzeyi, yıkadı,
kefenledi.
İslâm mezarlığına
götürüp defn eyledi.
Bu hal, “Alî Bekkâ”ya
çok dokundu velhâsıl.
Ve bunun tesiriyle,
ağladı bir nice yıl.
Biri, ömrü boyunca
yaşadı dalâlette.
Sonunda îmân edip,
kavuştu "hidâyet"e.
Biri de uzun yıllar,
müslümân idi, fakat,
En sonunda mâzallah, "îmânsız"
etti vefât.
Gerçi bu istisnâdır,
asıl olan, her insan,
Nasıl yaşıyor ise, öyle
ölür çok zaman.
Bu zât buyuruyor ki: ("İhlâs"tır
dinde esas.
İhlâssız
amellerden, hiç sevap
alınamaz.
Bir bardak su içine, bir
damla düşse "idrar",
Artık pis olmuştur ki,
içilmez o su zinhâr.
İşte hâlis niyete, çok
az da bir "dünyâlık",
Menfaat karışırsa, on
para etmez artık.
Maddede ve mânâda,
temizlik pek iyidir.
Her şeyin saf ve temiz
olanı kıymetlidir.) |