33 - EBÜL HAYR-İ EL-AKTÂ (Rahmetullahi Aleyh)

RÜYÂDA VERİLEN EKMEK

Evliyânın büyüğü, “Ebül Hayr-i el Aktâ”.

Bilerek işlemedi aslâ günâh ve hatâ.

Yiyecek bulamadı Medînede birkaç gün.

Gelip sürdü yüzünü “Ravda”sına Resûl’ün.

Dedi: “Yâ Resûlallah, beş gün bir şey yemedim.

Ve bunu, senden gayri kimseye söylemedim.”

Hâlini arz ederek, çekildi bir kenara.

Bir müddet namâz kılıp, uyukladı bir ara.

Rüyâsında gördü ki Aliyyül Mürtezâ’yı,

Gelerek uyandırdı "Ebül Hayr-i Aktâ"yı.

Buyurdu: “Yâ Ebel Hayr, çok uyudun, haydi kalk!

Allahın Sevgilisi geliyor, dön de bir bak.”

Az sonra, Resûlullah teşrîf edip oraya,

Büyükçe bir “Ekmeği” verdiler Ebül Hayr’a.

O başladı yemeye, hayli aç olduğundan.

Yarısına gelince, uyandı uykusundan.

Lâkin çok şaşırmıştı kendine geldiğinde.

Zîrâ kalan o “Ekmek”, duruyordu elinde.

Bir kimse, kendisinden nasîhat isteyince,

Buyurdu ki: “Evlâdım, “Edeb” lâzım ilk önce.

Bir kalbin “Îmân” dolu olmasına alâmet,

Bütün müslümânlara, gösterir çok merhamet.

Çok üzülür, mü’minler sıkıntıya girince.

Koşar yardımlarına, elinden geldiğince.

Bir kalbin de, “Nifak”la dolmasına alâmet,

Bunlar da, her insana beslerler kin ve haset.

Bir kul, ibâdetini gösterirse gayrıya,

İhlâstan ayrılmıştır, bu hâli olur riyâ.

Gösterişten kurtulup, kazanırsa “İhlâs”ı,

O zaman temizlenir o kalbin kiri, pası.

Bir beden de, islâma gece gün etse hizmet,

Hak teâlâ indinde, kazanır kadir, kıymet.

Şerefli bir müslümân olmak için, evvelâ,

Dikkat etmek lâzımdır, helâl ve haramlara.

O’nun mahlûklarına merhametli de olmak,

“İyi insan” olmanın, bir şartıdır muhakkak.

Sonra, devam lâzımdır “Sohbet-i sâlihîn”e.

İyi kul olmak için, lâzımdır bu da yine.