30 - ABDÜLVEHHÂB-I ŞA'RÂNΠ         (Rahmetullahi Aleyh)     

BALIKLARIN TESBÎHİ

"Abdülvehhâb Şa’rânî", hâl ehli bir kişiydi.

Canlı cansız, her şeyin zikrini işitirdi.

Kendisi anlatır ki: (Bir gün, akşam vaktinde,

Namâz kılıyor idim, üstâdımın evinde.

O anda, oldu bana fevkalâde bir haller.

Gözümden, birden bire kaldırıldı perdeler.

Canlı cansız ne varsa, bu Mısır diyârında,

Hepsinin tesbîhini, duyar oldum ânında.

Daha sonra bu hâlim, daha da fazlalaştı.

Mısır hâricindeki ülkelere ulaştı.

Yâni bütün dünyâ'da, ne varsa canlı, cansız,

Hepsinin tesbîhini işitirdim hilâfsız.

Okyanuslarda olan, nice mahlûkâtın da,

Yaptığı tesbîhâtı, duyuyordum ânında.

Bu hal, bir müddet daha devam etti ise de,

Bunlarla aramıza, yeniden girdi perde.

Çünkü çok korkmuş idim, duâ ettim Allaha.

Her mahlûkun sesini, işitmedim bir daha.

Fakat istediğim an, istediğim ülkeyi,

Görür veyâ bir anda geziyordum heryeri.)

"Abdülvehhâb Şa’rânî", ihsânı ilâhîyle,

An be an, seyrederdi dünyâ'yı kalp gözüyle.

Bir çölde, bir sahrâda, bir ihtiyâç sâhibi,

Görseydi, yetişirdi yardıma “Hızır” gibi.

Dünyâ'nın bir ucunda olsa bile o insan,

Ânında yetişerek, yapardı ona ihsân.

Yine buyuruyor ki kendisi bizâtihi:

(Rabbimiz, bu fakîre verdi ki şunu dahî,

Vefât etmiş bulunan büyük evliyâların,

Nerede olduğunu, bilirim ruhlarının.

Yâni o büyüklerin, o mübârek ruhları,

Nerdeyse, Rabbim bana bildirir hep onları.)

Zîrâ o yüksek ruhlar, kabirde serbesttirler.

İstedikleri yere, gidip gelebilirler.

Bunun gibi, üstâdı “Aliyyül Havvâs” dahî,

Bilip haber verirdi, bunları bizâtihi.

Bir mü’min, ziyârete gitseydi bir velîye,

Ona derdi: (O velî, kabrinde yoktur) diye.

Yâhut buyururdu ki: (Çabuk git ey müslümân!

Filân yere gitmeye hazırlanır o şu an.)

Kendisi, bu hususta anlatıyor ki yine:

Bir gün, “İbni Fârıd”ın gittim ziyâretine.

Ve lâkin bulamadım, kabrinde yoktu o an.

Birazdan teşrîf etti yerine çok uzaktan.

Dedi: (Kusura bakma, çok muhtâç bir kişinin,

Feryâdını işitip, gitmiştim yardım için.)

Bu kuvvet, verilmiştir bâzı yüksek ruhlara.

Gidip yardım ederler, ihtiyâçlı kullara.