29 - ALÎ BİN ŞİHÂB (Rahmetullahi Aleyh)

İNSANIN ŞEREFİ

"Alî ibni Şihâb" ki, evlâd-ı Resûl'dendir.

Hem o devrin, en büyük din âlimlerindendir.

Geçirirdi vaktini, hizmet ve ibâdetle.

Vakar sâhibi olup, heybetliydi gâyetle.

Boş duran insanları görse idi o eğer,

Derdi ki: (Ey insanlar, çok kısadır ömürler.

Boşa geçirmeyin ki vaktinizi siz şu an,

Yoksa, mahşer gününde olursunuz çok pişmân.)

Sülâle-i Resûl'den olduğu halde bile,

Derdi: (Doğru değildir, öğünmek nesebiyle.

İnsana şeref veren, “İlim” ve "Edeb"idir.

Bir de “Amel”i olup, neseb ve mal değildir.

"Bilâl-i Habeşî"yle hem "Selmân-ı Fârisî",

Îmân etmeden önce, “Köle” idi ikisi.

Lâkin Resûlullahın, bir an durup yanında,

“Mânevî sultânlığa” yükseldiler ânında.

Derdi ki: (Mühim olan, değildir çok ibâdet.

Günâhlardan sakınmak, mühimdir daha elbet.

Hak teâlâ indinde, kıymetli olmak için,

Haramlardan kaçması lâzımdır her kişinin.)

Ömrünün sonlarında, hacca gitti bir kere.

Dönüp, hiç dinlenmeden başladı hizmetine.

Dediler ki: (Efendim, uzak yoldan geldiniz.

Hiç olmazsa birkaç gün evde dinlenseydiniz.)

Buyurdu: (Dinlenmeye gelmedik bu dünyâ'ya.

Bizlere, çalışmayı emretti Hak teâlâ.

Vakit, keskin bir kılıç gibidir ey insanlar!

İyi kullanılırsa, insana fayda sağlar.)

Hac'dan sonra, çoğaldı, ağlaması ve hüznü.

Gözünden akan yaşlar, ıslatırdı yüzünü.

Hayâtından bahsedip önceki velîlerin,

Sonra, bir nefes aldı çok hüzünlü ve derin.

Dedi: (Onlar gittiler, atlı kâfilelerle.

Biz onları izleriz, topal bir merkeb ile.

Biz tâkîb ediyoruz o büyüklerimizi.

Onların yollarından, ayırma yâ Rab bizi.)

Oğlu naklediyor ki: Babam Alî bin Şihâb,

Derdi ki: (Hep helâlden yememiz eder îcâb.

Helâlle beslenirse bir beden tam olarak,

Ölürse, o bedeni çürütemez bu toprak.)

Buna, bâzı kimseler îtirâz ederlerdi.

(Peygamber ve Sıddîklar, hiç çürümez) derlerdi.

Babamın vefâtından, geçince yirmi sene,

Halk içinde, bu mevzû gündeme geldi yine.

Bunun doğruluğunu görmek için âşikâr,

Babamın mezârını, bir gün gidip açtılar.

Hiç çürümemiş görüp, düştüler bir hayrete,

O zaman inandılar bu açık hakîkate.