26 - REBÎ BİN HEYSEM (Kuddise Sirruh)

DÜNYÂ, GÖLGE GİBİDİR

Allah adamlarından, büyük âlim, evliyâ.

Nice gencin kalbini, ilmiyle etti ihyâ.

O, bir gün buyurdu ki: (Bizi yoktan var eden,

Bize, maddî mânevî, sonsuz nîmetler veren,

Sâhibimiz “Allah” var, O, nasıl unutulur?

Fakat bu kâfir nefis, insana unutturur.

Hattâ hem unutturur, hem de günâh işletir.

Lâkin günâh işlemek, aczimizi gösterir.

Hak teâlâ, Kur'ânda buyurdu ki: (Eğer siz,

Hiç bir günâh ve haram işlemese idiniz,

Başka, günâh işliyen bir kavim halk ederdim.

Ve istiğfâr ettirip, sonra da affederdim.)

Çünkü biz, melek değil, “İnsan”ız ve gâfiliz.

Nefsimize aldanıp, günâh yapabiliriz.

İstiğfâr etmeliyiz peşinden ama hemen.

Zîrâ kul, kurtulamaz istiğfâr ve tövbeden.)

Bir gün de buyurdu ki: (Günâh, "Ateş" gibidir.

Yâhut dışı şekerle kaplanmış bir "Zehir"dir.

Yarın kurtulmak için âhiret azâbından,

Yapmamak lâzım gelir O’na "günâh" ve "isyân".

Bütün bu hakîkatler, yarın anlaşılacak.

Lâkin o gün, iş işten çoktan geçmiş olacak.)

Bir gün de buyurdu ki: (Çok alçaktır bu "nefis".

Mahlûkların içinde, yoktur ondan daha pis.

Nefsin arzularını terk edenler, pâk olur.

Dünyâ ve âhirette, bulur rahat ve huzûr.

Haram olan bir şeyi, terk ederse bir insan,

Ondan daha iyisi edilir ona ihsân.

Kim anlıyabilirse “Dünyâ”nın iç yüzünü,

Dert etmez kendisine, onun üzüntüsünü.

Bu dünyâ'yı anlıyan, ondan iyi sakınır.

Dünyâ'dan sakınan da, nefsini iyi tanır.

Nefsini tam anlıyan, kolay tanır Rabbini.

Böyle kul, iyi bilir hudûdunu, haddini.

Dünyâ'nın aslı harap, seraptır şerbetleri.

Nîmetleri zehirli ve sahtedir zevkleri.

Bedenleri yıpratır, emelleri arttırır.

Ona aldananları, yollarından saptırır.

Onu kovalıyandan, kaçar o daha fazla.

Öyle ki, onu kimse yakalıyamaz aslâ.

Halbuki, her kim ondan yüz çevirir ve kaçar,

Bu sefer o onları, ardlarından kovalar.

Dünyâ düşkünlerine, inanılmaz çok defâ.

Çünkü o kimselerde bulunmaz aslâ vefâ.

"Fânî" olanı verip, alırsan "Ebedî"yi,

Bu, olur senin için fâideli ve iyi.

Kendini bilen kişi, düşkün olmaz “Dünyâ”ya.

Zîrâ iyi bilir ki, bir "Hayâl"dir o gûyâ.

Şakîler, bu dünyâ'ya sarılsa da rûz-ü şeb,

Lâkin "Bâkî" olana sarılır iyiler hep.)