14 - EBÜL HASEN BÜŞENCÎ (Rahmetullahi Aleyh)

İYİ İNSAN NASILDIR?

“Ebül Hasen Büşencî”, Horasanlı bir velî.

İlmiyle, insanlara oldu çok fâideli.

Dediler ki: (Efendim, tasavvuf ne demektir?)

Buyurdu: (İnsanlara, eziyyet etmemektir.

Ve lâkin bu zamanda, adı var tasavvuf’un.

Hakîkatini ise, bilen yok aslâ bunun.)

Dediler: (İyi insan, ne hâliyle bellidir?)

Buyurdu ki: (O kimse, evvelâ edeblidir.

Hâl ve hareketinde, uzaktır gösterişten.

Kaçınır, âhirete yaramıyan her işten.

Bilir ki, Hak teâlâ görüyor kendisini.

Haram ve günâhlardan, sakındırır nefsini.

Bilir ki, her işini kaydediyor melekler.

Hep hayırlı işleri yapmaya gayret eder.)

Biri duâ istedi, gelip “Ebül Hasen”den.

Buyurdu: (Hak teâlâ, korusun seni senden.)

O buna şaşırınca, buyurdu ki: (Bak evlât.

En azılı düşmânın "Nefsin”dir senin bizzât.

Dünyâ'da, ondan ahmak bir varlık yoktur daha.

Gâyesi, seni isyân ettirmektir Allah'a.)

Bir kimse de sordu ki: (Ne demektir tevekkül?)

Buyurdu ki: (Allah'tan gayriye verme gönül.

Hak teâlâ kefîldir senin dahî rızkına.

Güvenme bunun için, Rabbinden gayrısına.)

Bir gün de, bu velî zât, bir yolda yürüyordu.

Bir genç gelip arkadan, ona bir "Tokat" vurdu.

Lâkin tanımıyordu onun kim olduğunu.

"Muziplik" olsun diye yapmıştı o genç bunu.

Görenler, derhal gidip onu îkâz ettiler.

(O, evliyâ bir zâttır, sen ne yaptın?) dediler.

Genç bunu öğrenince, üzülüp döndü geri.

Dedi: (Özür dilerim, tanımadım sizleri.)

Buyurdu ki: (Evlâdım, sen üzülme, ol rahat.

Zîrâ senden gelmedi bu fakire o tokat.

Aslâ hatâ yapmıyan bir makam var ki oğlum,

Bu bize, o makamdan ulaştı, biliyorum.

O ise "Allah"tır ki, O’nundur güç ve kuvvet.

O irâde etmezse, bir şey etmez hareket.

Senin, benim, herkesin yapacağı fiiller,

O irâde ederse, zuhûr edebilirler.

Eğer O istemezse bir şeyin vukûunu,

Bütün dünyâ birleşse, yapamaz yine onu.

Senin de, biraz önce yaptığın o hareket,

O’nun dilemesiyle vücûda geldi elbet.

Demek bir kusûrumuz olmuş ki Rabbimize,

Senin vâsıtan ile, bu îkâz geldi bize.)