ŞİİRLERLE MENKIBELER

REHBER İNSANLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

12 - BÂYEZİD-İ BİSTÂMÎ (Rahmetullahi Aleyh)

ANNE DUÂSI

 

"Bâyezid-i Bistâmî", gitmek için Kâbeye,

Katıldı Hacca giden küçük bir kâfileye.

 

Hazırlığını yapıp, çıkardı devesini.

Yükledi üzerine eşyâsının hepsini.

 

Yolculardan birisi, sordu ki bu “Velî”ye:

(Efendim, bu kadar yük, çok değil mi deveye?)

 

Buyurdu ki: (Doğrudur, bu yükler çok muhakkak.

Lâkin o mu taşıyor yükleri, dikkatli bak.)

 

O, bir daha bakınca, hayrete düştü hemen.

Zîrâ yükler, bir karış yukardaydı deveden.

 

Dedi ki: (Sübhânallah, bu ne iştir yâ Rabbî!

Görmedim ben ömrümde garip şey bunun gibi.)

 

Ve sonra Hacca gidip, yaptı vazîfesini.

Gâibten denildi ki: (Ziyâret et anneni.)

 

Acele çıktı yola, o bu emri alarak.

Onu karşılamaya, yollara döküldü halk.

 

Seherde, annesinin geldi evi önüne.

O da duâ ederdi o anda kendisine.

 

Derdi: (Garip oğlumu, yâ Rab koru her şerden.

Ne murâdı var ise, kavuştur çok geçmeden.)

 

O anda kapı çaldı, seslendi "Kim o?" diye.

Dedi ki: "Garip oğlun, geldi seni görmeye."

 

Koşup açtı kapıyı ve sarıldı boynuna.

Sevinç gözyaşlarıyla duâ etti oğluna.

 

Dedi: (Çok sevindirdin şimdi beni evlâdım.

Senin dahî gönlünü, şâd eylesin Allah’ım.

 

Arzum, seni görmekti, gördüm elhamdülillah.

Seni de murâdına erdirsin yüce Allah.)

 

Şöyle nakledilir ki Bâyezid Bistâmî'den:

(Çok yüksek dereceler istiyordum Rabbimden.

 

Yıllarca çok riyâzet ve zahmet çektim, ama,

Vâsıl olamamıştım yine bu murâdıma.

 

Sonradan öğrendim ki, yetmezmiş bu gayretler.

"Anne duâsı" dahî lâzımmış bunda meğer.

 

Her ne edindim ise, ben bu yolda velhâsıl,

Annemin duâsı”yla oldu hep bana vâsıl.)

 

Derdi ki: (Yâ ilâhî, mahşerde, bedenimi,

Öyle büyük eyle ki, doldursun Cehennemi.

 

Diğer günâhkârlara, yer kalmasın böylece.

Onların yerine de, ben yanayım sâdece.)

 

Buyurdu: (Günâhlara "Bir" tövbe ederseniz,

İbâdetlerinize, "Bin" tövbe eyleyiniz.

 

Zîrâ bir ibâdeti beğenirseniz eğer,

Ondan kazandığınız sevaplar boşa gider.

 

Havada uçtuğunu görseniz bir kimsenin,

Bu, onun kemâlini gösterir zannetmeyin.

 

Öğrenmek isterseniz onun asıl hâlini,

Bakın ki, günâhlardan tam çekmiş mi elini?

 

İslâmdan, zerre kadar ayrılmışsa kim eğer,

Bilin ki "İstidrâc"tır, vermeyin kıymet, değer.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan