|
10 - MUHAMMED BEKRÎ
(Rahmetullahi Aleyh)
BİR KESE ALTIN
Beytullah'ın yanında,
bir gün “Muhammed
Bekrî”,
Oturmuş, ibâdetle
meşgûlken kendileri,
Evinden hizmetçisi,
gelerek tam o ara,
İhtiyâçları için, istedi
biraz para.
O anda, üzerinde, para
olmadığından,
Buyurdu ki: (İnşallah
gönderirim birazdan.)
Bu sözü üzerine, gitti o
hizmetçisi.
Lâkin bir müddet sonra,
geldi başka birisi.
O da, aynı şekilde, para
istediyse de,
Yine aynı cevâbı verdi o
kimseye de.
Biraz sonra hizmetçisi,
geldi yine tekrardan.
Para ihtiyâcını
hâtırlattığı zaman,
Ona cevap olarak, (Peki)
dedi bir daha.
Sonra da tavâf için
yöneldi Beytullah'a.
Ellerini açarak, dedi
ki:
(Yâ ilâhî!
Param olmadığını
biliyorsun sen dahî.
Bunlar para istedi,
"Peki" dedim onlara.
Beni mahcûb etmeyip,
ihsân et biraz para.)
Kısa bir müddet sonra,
Hindistanlı bir mü'min,
Gelip öptü elini,
hürmetle bu “Velî”nin.
Ve cebinden çıkarıp, bir
“Altın kesesi”ni,
Edeb ve hürmet ile,
verdi ona hepsini.
Arz etti ki:
(Efendim, kesedeki bu
altın,
Size gönderilmiştir,
âfiyetle kullanın.
Hindistan sultânından
hediyedir bu size.
Dedi ki: “Kabûl edip,
çok duâ etsin bize.”)
O, bunları dinleyip, bir
hayli duygulandı.
Şükrânesi olarak,
secde-i şükre vardı.
Sonra da, o “Kese”yi,
alarak o kimseden,
Verdi hizmetçisine, hiç
bir şey söylemeden.
Ev ihtiyâçlarını
karşılamak üzere,
Çarşıya gitti hemen,
hizmetçi sevinç ile.
Bu zât, bir sohbetinde
buyurdu: (Kardeşlerim!
“Ölüm”ü,
yâdınızdan hiç
çıkarmayın derim.
İnsanlar uykudadır,
uyanırlar ölünce.
"Hesâb"a
çekilirler, herşeyden
ince ince.
Âşikâre olunca o gün her
günâhımız,
Ne kadar mahcûb olur,
Allah'tan utanırız.
Öyle yaşayınız ki,
islâma tam uyarak,
Cehenneme girmesin,
kimse size bakarak.
Hayr'a vesîle olun,
olmayın şerre âlet.
Zîrâ bu, insan için,
olur büyük felâket.
“Hayr”a vesîle
olmak, gerçekten çok
iyidir.
Yazılır bize dahî, zîrâ
o sevap, ecir.
Dinden bir meseleyi, bir
kimseye öğretmek,
“Yüz ömre”
sevâbından daha
kıymetlidir pek.
Sonra hâtırlayın ki, sık
sık ölümünüzü,
"Ölüm"ü çok
düşünmek, uzatır
ömrünüzü.
Hem ölümü düşünmek,
kalpleri ferahlatır.
"Dünyâ"yı
düşünmekse, ömrü daha
kısaltır.) |
