ŞİİRLERLE MENKIBELER

REHBER İNSANLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

07 - MİDYEN BİN AHMED (Rahmetullahi Aleyh)

HÂLİS DUÂ

 

Midyen ibni Ahmed” ki, doğdu Mısır ilinde.

"Eşmûnî" lakabıyla, tanındı halk içinde.

 

Tasavvufta, o kadar yükseldi ki bu velî,

İlminden istifâde edenler çoktu hayli.

 

Dergâhının yanında, bir dere akıyordu.

O, bir gün bu derede, abdest tâzeliyordu.

 

Henüz bitmemişti ki abdesti, durdu bir an.

Nâlininin teki”ni, çıkarıp ayağından,

 

Hiddet ve şiddet ile fırlattı ileriye.

Şaşırdı talebeler, "Acabâ n'oldu?" diye

 

Bu hâdiseden sonra, bir yıl geçti aradan.

Geldi bir talebesi, çok uzak bir diyârdan.

 

Elinde bir tek "Nâlin” , dedi ki: (Ey efendim!

Ben, filân memlekette ikâmet etmekteyim.

 

Takrîben bir yıl önce, oldu ki bir hâdise,

Geldim ki arz edeyim, onu hazretinize.

 

Kızım, bir gün, çok ıssız bir mahalden gelirken,

Terbiyesiz biriyle, karşılaşmış âniden.

 

Uygunsuz lâflar edip, dokunmak isteyince,

Sizi vesîle edip, duâ etmiş şöylece:

 

"Yâ ilâhî, babamın üstâdı kimse eğer,

Şu anda o velîyi, bana imdâda gönder!"

 

Kızım, bu duâsını henüz bitirmemişken,

Ve henüz onun eli, kızıma değmemişken,

 

Havadan hızla gelen bir “Nâlin", birden bire,

Suratına çarparak, devirmiş onu yere.

 

Kızım onu görünce, kurtulup, çok sevinmiş.

O “Nâlin”i alarak, acele eve gelmiş.

 

Bahsettiğim o nâlin, işte budur) dedi ve,

Bıraktı o “Nâlin”i, üstâdının önüne.

 

Eşmûnî hazretleri, buyurdu ki o zâta:

(Kızın teslîmiyeti, demek tammış üstâda.

 

Erişirse birine, bir belâ ve musîbet,

O dahî, beklemezse kimseden yardım, medet,

 

Rabbine sığınarak, sırf O’na güvenerek,

Ona duâ ederse, tam tevekkül ederek,

 

O zaman Hak teâlâ, kâfî gelir kuluna.

Öyle imdâd eder ki, o dahî şaşar buna.)

 

Bir gün de, sohbetinde buyurdu: (Ey insanlar!

Günâh işlemeyin ki, mahşerde azâbı var.

 

Zîrâ Peygamberimiz buyurdu ki: “Ateşe,

Dayanabileceğin miktarda günâh işle.”

 

Evvelâ kendimize merhamet eyliyelim.

"Ateş"ten, kendimizi önce halâs edelim.

 

Sonra, evlâdımızı koruyalım ateşten.

Yâni sakındıralım, onları günâh işten.

 

Evlâdına, dînini öğretmiyen bir baba,

Onun, dünyâ âhiret “Kâtili”dir mutlaka.

 

Bir anne ki, namâza kaldırmıyor oğlunu,

Eliyle "Cehenneme atmak"la birdir onu.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan