05 - KUREŞÎ HAZRETLERİ (Rahmetullahi Aleyh)

HÂLİS NİYET

“Hazreti Kureşî” ki, evliyâ-yı kirâmdan.

Şiddetle kaçıyordu, her günâh ve haramdan.

Zarîf ve güzel olup, ilim, edeb ehliydi.

"Evliyâ”dan olduğu, her hâlinden belliydi.

Herkes hayrân kalırdı, hikmetli sözlerine.

Hikmetler akıtırdı, insanların gönlüne.

"Cüzzâm" hastalığına yakalandı sonradan.

Kurtulmak, çâresizdi lâkin bu hastalıktan.

Talebesinden biri, çıkarken evden bir gün,

Hanımına sordu ki: (Var mı bir istediğin?)

Dedi ki: (Benim yoktur, kıza da sor istersen.)

O da sordu: (Ey kızım, bir arzun var mı benden?)

Kız dedi: (Babacığım, bir isteğim var, lâkin,

Bilmem gücün yeter mi, bu işi yapmak için?)

Dedi: (Ey kızcağızım, bin altın olsa bile,

Yerine getiririm, Allah'ın izni ile.)

Kız dedi: (Babacığım, mâdem ki söz verdiniz,

Hazreti Kureşî'yle beni evlendiriniz.)

Kızın bu teklîfine, çok şaşırdı pederi.

Zîrâ, "Cüzzâm"lı idi, Kureşî hazretleri.

Ve lâkin söz vermişti kızına, "Peki" diye.

Geldi bu maksat ile, “hazreti Kureşî”ye.

Kızının isteğini, arz etti ona hemen.

“Kureşî hazretleri”, "Olur!" dedi cevâben.

Sünnete uyularak, hemen nikâh kıydılar.

Sonra da düğün için, kızı hazırladılar.

“Kureşî” hazretleri, o gün bir banyo aldı.

Vücûdunda, cüzzâm'dan, iz ve eser kalmadı.

"Yakışıklı" bir hâle gelmiş idi tamâmen.

Gelinin odasına, geldi ve girdi hemen.

Kız onu tanımayıp, örtündü aceleyle.

Buyurdu: (Ben zevcinim, örtünme, rahat eyle.)

Şaşırıp, Kureşî'ye, etti ki o kız suâl:

(Efendim anlamadım, acabâ nedir bu hâl?)

Buyurdu: (Bu cüzzâmlı hâlimi bile bile,

"Allah rızâsı" için, evlendin benim ile,

Bu "Hâlis niyeti”nin mükâfâtı olarak,

Rabbimiz, ne nîmetler ihsân etti bize bak.

Seninle olduğumda, hep böyle kalacağım.

Başkaları yanında, "Cüzzâmlı" olacağım.

Velâkin bu durumu, sâdece sen bilesin.

Ben ölünceye kadar, kimseye demiyesin.)

Bir gün sevdiklerine, buyurdu: (Ey cemâat!

Gaflete gelmeyin ki, çabuk biter bu hayât.

İnsanların hâline bakıp üzülüyorum.

"Yâ Rabbî, bu insanlar nasıl yanar?" diyorum.

Çok dehşetli günler var, hepimizin önünde.

Rezîl rüsvay olmak var, yarın hesap gününde.

Bu çetin geçitlerden, kurtulmadıkça insan,

Neş’elenebilir mi, dünyâ'da kısa bir an?)