62 - ÖMER BİN ABDÜLAZÎZ (Rahmetullahi Aleyh)

SON CUMÂ HUTBESİ

Son Cumâ hutbesinde, bu mübârek "Velî" zât,

Şöyle buyurmuştu ki: (Ey muhterem cemâat!

Yarın mahşer gününde, korkusuzluk, emniyet,

İçinde bulunmayı istiyorsanız şâyet,

Ve yine Cehennemden kurtulabilmek için,

Bu günden, çâresine bakın elbet bu işin.

Burada, çok korkun ki Allahü teâlâ'dan,

Kurtuluş mümkün olsun, âhiret'te azaptan.

Bu geçici dünyâ'yı, "sonsuzluk âlemi"ne,

Tercîh edip, kanmayın nefsin hîlelerine.

Bu ömür sermâyesi, "günâh"la geçerse hep,

Kul, yarın Sâhibi'ne, ne cevap verir acep?

Hergün birer ikişer, ölenler görüyoruz.

Onları, elimizle götürüp gömüyoruz.

Kara toprak altında, tek ve tenhâ olarak,

Yatıyorlar kefenle, ne "yastık" var, ne "yatak".

"Ölüm"ün acısını duyan o fânîlerin,

Halleri, ne acı bir ibrettir bizler için.

Zîrâ sevdiklerinden, birden ayrılmışlardır.

Hiç tanımadıkları bir yere varmışlardır.

Uyanmışlar ise de orada bu gafletten,

Yok artık bir faydası, iş işten geçmiş hepten.

Telâfî imkânı da, yoktur artık o yerde.

"Acı azâb" olunur onlara kabirlerde.

Bu dünyâ hayâtında uyansalardı şâyet,

Olmazdı onlar için, bu pişmânlık, nedâmet.

Nâz ve niyâz içinde yaşarken bu dünyâ'da,

Şimdi, acı azaplar görüyorlar orada.

Bırakıp gittikleri paranın, mal ve mülkün,

Hiçbir fâidesini görmezler onlar o gün.

Zerre kadar da olsa, bir "iyilik", bir "tâat",

Yaptılarsa, onlardan bekliyorlar bir imdât.

Bu, düşünmeye değer hâl var iken her zaman,

Yine ibret almaz mı bunlardan gâfil insan?

Sanmayın nasîhate yok benim ihtiyâcım.

Nasîhate, ben sizden daha fazla muhtâcım.

Allahü teâlâ'nın yüce kitâbı olan,

Bu "Kur'ânı kerîm"i, kendine rehber yapan,

Ve "Resûl-i zîşân"ı örnek alan kendine,

Kavuşur âhiret'te, Cennet nîmetlerine.

Ey muhterem cemâat, işlenen her günâhın,

Her biri, Cehennemde bir “Ateş” olur yarın.

Yapılan her iyilik, hayır ve ibâdet de,

Herbiri, birer “Nîmet” olacaktır Cennette.)

"Ömer bin Abdülazîz", söyledi bu sözleri.

Daha sonra ağlayıp, yaşla doldu gözleri.

Bu, son hutbesi idi, hem de en son nasîhat.

Fazla zaman geçmeden, eyledi Hakka vuslat.