|
59 - İMÂM-I ÂZAM EBÛ
HANÎFE
(Rahmetullahi Aleyh)
NASÎHATLARI
Vâsıt
vilâyetinde, vardı ki birisi de
“Nûmân’ın
kölesi”ydi o zâtın bir ismi de.
Bir kimse,
sordu ona, hikmetini bu işin.
Dedi: (Böyle
bir isim koymuşsun, acep niçin?)
Dedi ki:
(Bulunurken, ben annemin karnında,
Vâlidem vefât
etmiş, tam da doğum ânında.
Ben, karnında
kalmışım, hem de canlı olarak,
Cenâze
yıkanırken, vâkıf olmuş buna halk.
Bu, "İmâm-ı
âzam"a âcilen bildirilmiş.
O da, haber
gönderip onlara şöyle demiş:
“O
hanımın karnını, yarın sol tarafından.
Çocuk tam
oradadır, hemen alın oradan.”
Cerrah öyle
yaparak, çıkarıp almış beni.
Ondan sonra,
kabrine, defnetmişler annemi.
Onun fetvâsı
ile, gelmişim ben hayâta.
Yoksa, "Ölü"
karnında, olurdum ben de "Mevtâ".
Yâni ben, o
"İmâm"ın "âzâtlı kölesi"yim.
Öyle
addettiğimden, aldım böyle bir isim.)
Bir gün de,
talebenin içinde otururken,
Vücûdunu bir
"Akrep" soktu ve gitti birden.
Talebeler,
akrebi öldürmek isteyince,
Buyurdu ki:
(Az durun, öldürmeyin hemence.
Ben, kendimi
onunla tecrübe edeceğim.
Bir şey merak
ederdim, onu öğreneceğim.
Zîrâ
Peygamberimiz, hadîste, sahâbeye,
Buyurdu: “Âlimlerin
kanı zehirdir” diye.
Hadîste
buyurulan o âlimlerden miyim?
Diye, nice
zamandır bunu merak ederdim.)
O sırada o
akrep, kıvrandı birkaç defâ.
Ve ölüp, hiç
hareket edemedi bir daha.
Vardı bir
talebe de, "Yûsüf bin Hâlid" diye.
Bağdat’a
gidiyordu, mühim bir vazîfeye.
Ona, şu
nasîhatte bulundu ki: (Evlâdım!
Sakın dîne
muhâlif atmıyasın bir adım.
"İlim
sâhipleri"ne, hürmet eyle ve yaklaş.
Gençlere
sevgi göster, fâsıklardan uzaklaş.
Hep "İyiler"le
görüş, sâlihlerle düşüp kalk.
Kimseyi
kötüleme, sen, kendi hâline bak.
Sonra, hiçbir
kimseyi hafife alma sakın.
Bilâkis,
sevgisini kazanmaya bak halkın.
"Cimri"
kimseler ile, eyleme hiç yârânlık.
Bekleme hiç
kimseden, bir menfaat, dünyâlık.
Senin
ziyâretine gelirse bir cemâat,
Dînî
meselelerden bir mevzû aç ve anlat.
Hep umûmî
şeyleri öğretmeye bak esas.
İnce
meseleleri, açma ve etme temas.
Herkesle iyi
geçin, sevsin seni insanlar.
Zîrâ sevgi,
muhabbet, ilimde devam sağlar.
|