55 - ALÎ BİN HEYTÎ (Rahmetullahi Aleyh)

SENİ KİM ÖLDÜRDÜ?

Bir gün “Alî bin Heytî”, bir yere gidiyordu.

İlerde, kavga eden bir topluluğu gördü.

Yanlarına gidince, baktı ki, iki gurup,

Dövüşüp, birini de öldürmüş biri vurup.

Hem kimin öldürdüğü meçhuldü o kişiyi.

Birbirleri üstüne atarlardı bu işi.

O ölene yaklaşıp, sordu ki bu büyük zât:

“Kim seni böyle vurup öldürdü, söyle bizzât.”

O an, ölen kimsenin aralandı gözleri.

Onu görüp doğruldu, oturdu diz üzeri.

Ve kavga yapanlardan birini göstererek,

Dedi ki: “Şu öldürdü, boğazımı keserek.”

O şahsın, ismini de beyân edip âşikâr,

Toprağın üzerine düşerek öldü tekrar.

Bir gün de, bu büyük zât, Irak’ın bir köyüne,

Giderek, geldi sonra bir hânenin önüne.

Kapısını çalınca, çıktı biri içerden.

Buyurdu: “Evinize geldim misâfireten.”

Adam, tanımıyordu bu velî zâtı fakat.

Yine içeri alıp, eyledi hem iltifât.

Bu zât girdi içeri ve baktı pencereden.

Bahçede, bir “Tavuğu” gösterip ona hemen,

Dedi: “Şu tavuk var ya, bak, duvarın yanında.

Git onu kes bakalım, ne vardır kursağında?”

Adam gidip kesince, hayrete düştü birden.

Zîrâ “Altın gerdanlık” çıktı onun içinden.

Ev halkı, gerdanlığın çıktığını görünce,

Derecesiz olarak gark oldular sevince.

Meğer ev sâhibinin kızınınmış gerdanlık.

Nasılsa kız da onu, kaybetmiş bir aralık.

Beyi buna çok kızıp, demiş ki en nihâyet:

“Bak seni öldürürüm, bulmazsan onu şâyet”.

Kadın, çok arayıp da ümîdini kesince,

Adam da, öldürmeye karar vermiş o gece.

Lâkin tavuk içinden çıkınca o gerdanlık,

Kadıncağız ölümden kurtulmuş oldu artık.

Onlara buyurdu ki: “Hak teâlâ, bu hâli,

Bana da bildirince, ben de oldum muttali.

Sizi, bu felâketten kurtarmak gâyesiyle,

Acele yola çıkıp, yetiştim gece ile.”