54 - ADİY BİN MÜSÂFİR (Rahmetullahi Aleyh)

AĞAÇLAR SECDE ETTİ

“Adiyy bin Müsâfir”le bir müslümân, bir kere,

Birlikte çıkmışlardı uzunca bir sefere.

Bir çeşmenin yanına gelince lâkin onlar,

Hem “Âmâ”, hem “Kötürüm” bir gence rastladılar.

Adiyy bin Müsâfir’in yanındaki müslümân,

O gence acıyarak, düşündü ki o zaman:

“Bu evliyâ, bu gence bir duâ etse şâyet,

Bi-iznillah bir anda, bulur sıhhat, âfiyet.”

Onun düşüncesini anlayıp o büyük zât,

Buyurdu ki: “Ederim, bir şartım vardır fakat.

Rabbimiz de, bu gence şifâ verir, bilesin.

Lâkin benim sırrımı, ifşâ eylemiyesin.”

Dedi: “Peki efendim, söylemem hiç kimseye”.

O zaman o velî zât, kalkıp gitti çeşmeye.

Abdestini alarak, bir müddet kıldı namâz.

Sonra da el kaldırıp, etti duâ ve niyâz.

Sonra kalkıp, eliyle genci sıvazlıyarak,

Buyurdu ki: “Allahın izni ile haydi kalk!”

Genç, ayağa fırladı o anda sapa sağlam.

Gözleri de açılıp, sıhhate kavuştu tam.

O velînin duâsı ve Allahın izniyle,

Bir anda, o dertlerden kurtuldu tamâmiyle.

Bir gün de, bir gurup halk, ona gelip topyekün,

Dediler: “Bir kerâmet gösterin bize bu gün.”

Buyurdu: “Öyle zâtlar vardır ki ey insanlar!

Bir işâret etseler, birleşir karşı dağlar.”

Adiyy bin Müsâfir’in bu sözü üzerine,

O dağlar birleşerek, ayrıldı tekrar yine.

Sonra da buyurdu ki: “Vardır ki bâzı zâtlar,

Bir sözüyle, secdeye kapanır şu ağaçlar”.

O böyle söyleyince, gördüler ki cümle halk,

Ağaçlar secde etti, birden yere yatarak.

Buyurdu ki: “Bu dünyâ, imtihândır ey insan!

Ve aldatmak istiyor seni "nefis" ve "şeytân".

“Allah korkusu” ile titresin her an kalbin.

Zîrâ O’na mâlumdur her düşüncen ve hâlin.

"Mal"a mağrur olma ki, ayrılır senden elbet.

Sakın gâfil olma ki, ecel gelir âkıbet.

“Ölüm”ü, bir an bile çıkarma ki yâdından,

O, seni adım adım tâkîb eder ardından.

Önemli nasîhatim şudur ki bir tek sana:

Şefkat ve merhametle davran her bir insana.

Resûl’ün ahlâkıyle tezyîn et ahlâkını.

Dikkat et, üzerine geçirme “Kul hakkı”nı.

Eğer islâmiyyete uymaz ise amelin,

Yarın mahşer gününde, geçmez hiç mâzeretin.

İncitme âileni, bil’akis ona acı.

Yoksa, Peygamberimiz olur senden dâvâcı.

Kurtulmak istiyorsan "Cehennem ateşi"nden,

Uzak dur büyük küçük, günâh olan her işten.

Çünkü yarın girersen, Cehennem ateşine,

Düşersin çok büyük bir pişmânlığın içine.

Sızlansan da, çıkmaya bulunmaz bir  kolaylık.

Zîrâ olan olmuştur, çâresi yoktur artık.

Öyleyse, âhiret'te pişmân olmamak için,

"İslâmın ahkâmı"na uygun olsun her işin.