54 - ADİY BİN MÜSÂFİR (Rahmetullahi Aleyh)

KAPAT, AÇ GÖZLERİNİ

Bir müslümân, gelerek bu zâtın huzûruna,

Arz etti ki: “Gâibden bir şeyler göster bana.”

Ona, “Peki” diyerek, buyurdu ki: “Ey kimse!

Kapat, aç gözlerini bir miktar öyle ise.”

O kimse, gözlerini kapayıp açtığında,

“Melekler âlemi”ni görür oldu ânında.

İki omuzundaki "kirâmen kâtibîn"i,

Gördü hem satır satır, kötü amellerini.

Tam üç gün müddet ile kaldıysa da bu halde,

Lâkin dayanamayıp, sıkıldı fevkalâde.

Gelip ricâ etti ki: “Efendim, zormuş bu hâl.

Lütfen eski hâlime döndürün beni derhal.”

Buyurdu ki: “Öyleyse kapat aç gözlerini”.

“Peki” deyip yapınca, aldı eski hâlini.

Sevenlerden biri de, anlatır ki şöylece:

Dağ başında bir yerde, konakladım bir gece.

Biraz sonra yanıma, geldi vahşî hayvanlar.

Oturup, bana aslâ vermediler bir zarar.

Buna çok hayret edip, düşündüm ki o anda,

“Adiyy bin Müsâfir mi yoksa var yakınlarda?

Çünkü bu hâl, o zâta mahsus bir kerâmettir.

O velî, yakında bir yerde olsa gerektir”.

Hakîkaten o zâtın sesini duydum o dem.

Meğer yakında imiş, doğru çıktı düşüncem.

Mübârek ayağını bir kere vurdu yere.

O yerden, “Tatlı bir su” fışkırdı birden bire.

Bir daha vurduğunda toprağa ayağını,

Gördüm o an yetişen, bir de “Nar ağacı”nı.

Buyurdu: “Bu nîmetler, Allahın izni ile,

Senin için çıkmıştır, ye de O’na şükreyle.”

O derdi ki: “Uzak dur günâhtan ey kardeşim!

Zîrâ günâhkârlara azap var, çok da elîm.

Ve sen, başkalarının işlediği günâha,

Bakıp da, seninkini "küçük" görme sakın hâ!

Zîrâ o gün bir günâh, çok küçük olsa dahî,

"Çok çetin" olacaktır senin için Vallahi.

Bir gün de buyurdu ki: “Çok sakının "gıybet"ten.

Zîrâ bu, daha çirkin iştir "zinâ etmek"ten.

Ve hattâ “Falan âlim, filâncadan üstündür”.

Demek de gıybettir ki, zîrâ duysa üzülür.”