|
50 - SEYYİD AHMED RIFÂÎ
(Kuddise Sirruh)
EVLİYÂYI ÜZMEK
"Seyyid
Ahmed Rıfâî", buyurdu ki: (Allahın,
Evliyâ
kullarını, üzmeyin aman sakın!
Çünkü Allah
katında, azîzdir gâyet onlar.
Onların
hürmetine, rızıklanır insanlar.
Öyle çok
korkarlar ki, günâhlardan büsbütün,
Mahşerde,
olmaz artık onlara korku, hüzün.
Zîrâ bu
evliyâlar, celîs-i ilâhîdir.
Yâni Hak
teâlâ'nın dostu ve habîbidir.
Hep onlarla
berâber olmaya bakmalı ki,
Onlarla
bulunanlar, olmazlar fâsık, şakî.
Haklarında,
kat'iyyen yapmamalı sû-i zan.
Aksi halde,
mâzallah helâk olur o insan.
Onların
hürmetine duâ etse bir kişi,
Allahın izni
ile, hâsıl olur o işi.
Çünkü Allah,
o kadar sever ki "Evliyâ"yı,
Onların
hürmetine, def'eder her belâyı.)
Yine bir
kitâbında, "Seyyid Ahmed Rıfâî",
Buyurdu ki:
(Bu dünyâ, "Hayâl"dir, hem de fânî.
Bu dünyâ'da
ne varsa, mahkûmdur "Yok" olmaya.
Sizler, "Âhiret"
için bakın hazırlanmaya.
"Kötü
kimse"ler ile, olmayın ki arkadaş,
Zulmeti, size
dahî bulaşır yavaş yavaş.
Onların
sohbetleri, "Öldürücü zehir"dir.
Bu zehirle
ölenin, hâli gâyet fecîdir.
Bunda
etmemeli ki az gevşeklik ve gaflet,
Yoksa, kabûl
edilmez âhiret'te mâzeret.
Yumuşak sözlü
olup, kırmamalı kimseyi.
Büyütüp
yaymamalı, ufak bir hâdiseyi.
Günâhlardan
sakınıp, etmeli dîne hizmet.
Ve lâkin
bunda dahî, lâzımdır hâlis niyet.
Herkes ile,
güzelce geçinmeli müslümân.
Yoksa, iki
cihânda edinir zarar, ziyân.
Bîçâre
olanlara, kim ederse merhamet,
Allah da, o
kimseyi eder af ve mağfiret.
Bir "Allah
adamı"na olursa her kim yakın,
Lüzumsuz bir
kelime kullanmasın o sakın.
Herhangi bir
mesele öğrenirseniz dinden,
Siz de,
başkalarına öğretin onu hemen.
"Dünyâ",
üstündekini önce büyütür, besler,
Bir müddet
sonra yine, onları kendisi yer.
Siyâh toprak
ise de "Dünyâ" bakıldığında,
Bizden
öncekilerin âzâsıdır aslında.
Yâni "Toprak"
olmuştur yıllar önce ölenler.
Onların
yanakları, yüzleridir bu yerler.
Dünyâ'nın
aslı budur, aldanmaya gelmez hiç.
Aldanan,
âhiret'te bulamaz neş'e, sevinç.
"Dünyâ"
cefâ yeridir, burdadır dert, meşakkat.
Cennette
olacaktır, sonsuz huzur ve rahat.
|
