50 - SEYYİD AHMED RIFÂÎ (Kuddise Sirruh)

ÇOK MERHAMETLİ İDİ

Çok merhametli idi "Seyyid Ahmed Rıfâî".

Hattâ şefkat ederdi, o, hayvanlara dahî.

"Cüzzâm" hastalığına yakalandı bir "köpek".

O hâliyle, çirkin ve iğrenç görünürdü pek.

Bu yüzden, kapılardan kovulup itilmişti.

En son, bu büyük zâtın kapısına gelmişti.

Vücûdu, "yara bere" içindeydi tamâmen.

Bu halde görür görmez, acıdı ona hemen.

Ona, şehir dışında bir gölgelik yaparak,

Yaptı tedâvîsini, tam "Kırk gün" uğraşarak.

Ve hayvan, sıhhatine kavuştu en nihâyet.

İnsanlar bunu görüp, eylediler çok hayret.

Dediler ki: (Efendim, hikmeti ne idi ki,

Bir hayvana, bu kadar gösterdiniz çok ilgi?)

Buyurdu: (Ey insanlar, merhamet lâzım elbet.

Zîrâ iki temele dayanır islâmiyyet.

Biri, "Rabbin emrine tâzim, hürmet etmek"tir.

Diğeri, "Her mahlûka merhamet eylemek"tir.

Bu gün o, bu belâya oldu ise mübtelâ,

Yarın da, belki bize gelebilir bu belâ.)

Bir gün de, paltosuyla otururken evinde,

"Kedi" gelip uyudu, paltonun eteğinde.

Ve lâkin biraz sonra, gelmişti namâz vakti.

Onu uyandırmaya, elverdi şefkati.

Az bekledi ve lâkin uyanmayınca hayvan,

Kesiverdi bir miktar, paltosunun ucundan.

Namâz için, câmiye gitti ve geldi yine.

Kestiği o parçayı, tekrar dikti yerine.

Bir gün de, yârânını topladı etrâfına.

Buyurdu: (Hatâm varsa, söyleyin lütfen bana.)

Orada bulunanlar, dedi: (Estağfirullah!

Biz aslâ görmüyoruz, sizde kusur ve günâh.)

Ve lâkin bir tânesi, dedi ki: (Evet, sizin,

Bir kusûrunuz var ki, diyeyim varsa izin.)

Bu söze, diğerleri hayrette kaldılar hep,

Dediler ki: “Ne kusur söyliyecek bu acep?”

Seyyid Ahmed Rıfâî, buyurdu ki: (Kardeşim,

De ki, yine olmasın öyle yanlış bir işim.)

Dedi ki: (Ey efendim, şudur ki kusûrunuz,

Bizi, nasıl huzûra kabûl ediyorsunuz?

Bizim gibi günâhkâr, fâsık ve hâli harâb,

Kulları, kendinize edersiniz muhâtap?)

O böyle söyleyince, hem Ahmed-i Rıfâî,

Hem de oradakiler ağladılar bir hayli.

Buyurdu: (Şunu iyi bilin ki kardeşlerim,

İçinizde, günâhı en fazla olan, benim.

Hepinizden günâhkâr olduğum, bir hakîkat.

Buna rağmen, hüsn-i zan edersiniz siz fakat.)