24 - DÂVUD-İ TÂÎ (Rahmetullahi Aleyh)

GÜNÂH, ATEŞ GİBİDİR

Hazreti “İbni Semmak”, gelip "Dâvud Tâî"ye,

Ricâ etti, "Bana bir nasîhat eyle" diye.

Buyurdu: (Öyle kaç ki, her işinde günâhtan,

Görmesin Hak teâlâ, günâhta seni bir an.

Öyle sıkı sarıl ki, dîne, her âzân ile,

Seni, tâat dışında görmesin bir an bile.

Öyle hayâ eyle ki, Allahü teâlâ'dan,

Hiç mahcup olmıyasın, Ona vardığın zaman.)

Akrabâsından biri, geldi bir gün bu zâta.

Dedi ki: (Akrabâyız, muhtâcım nasîhata.)

Ağlamaya başladı o an “Dâvud-i Tâî”.

Buyurdu ki: (Edeyim sana dost nasîhati.

Bu “Dünyâ”, âhiret'e giden bir “Yol” gibidir.

Gece gündüz, bu yolda birer “Konak” yeridir.

Çıkmışız her birimiz bu sonsuz yolculuğa.

Elbette ihtiyâç var, azık ile yolluğa.

Önümüzde çok çetin günler var, bu bir gerçek.

Ölünce, onlar bir bir önümüze gelecek.

Âhiret yolculuğu bitecek bu gün yarın.

Ecel ânî geliyor, gaflete dalma sakın.

Ben, bu nasîhatları eylesem de bu kadar,

Lâkin senden ziyâde, benim ihtiyâcım var.)

Yine bir gün Kûfe'de, bir cenâze var idi.

Bulundu cenâzede hazreti “Dâvud” dahî.

Defin bittikten sonra, oradaki cemâat,

Dediler ki: (Efendim, edin biraz nasîhat.)

Buyurdu: (Kim korkarsa Allah'ın azâbından,

O, her bir arzusuna kavuşur yorulmadan.

Ve her kimin çok ise, istek ve arzuları,

Onu bekler, dünyâ'nın, türlü sıkıntıları.

Rabbin râzı olduğu meşgûliyet var ise,

En büyük sermâyenin sâhibidir o kimse.

Kabirdeki mevtâlar, yapar ki şu hesâbı:

"Âh, kıyâmet kopsa da, bitse kabir azâbı."

Öyle pişmândırlar ki şu anda cümle mevtâ,

Derler ki: "Âh şu anda olsa idik hayatta.

Başımızı, secdeden kaldırmazdık Vallahi.

Bilseydi bâri bunu dünyâdakiler dahî."

Onların feryâdını duyar cümle hayvânât.

Şu yaşıyan insanlar, duymazlar onu fakat.

Ne acı gerçektir ki, bunlar dahî ölürler.

O fecî pişmânlığa, bunlar da gömülürler.

Eğer düşünselerdi bu hâli, ihlâs ile,

Hiç işliyemezlerdi bir günâhı, az bile.

Lâkin evliyâullah, görerek bunu her an,

Şiddetle kaçınırlar, en ufak bir günâhtan.

İşte ey kardeşlerim, pişmân olmamak için,

Bu ömür fırsatını iyi değerlendirin.

Haram, "Ateş" demektir, yapmayın günâh işi.

İnsanları bekliyor Cehennemin ateşi.)