10 - MUHAMMED BİN SÜKÂ (Rahmetullahi Aleyh)

EN KIYMETLİ İŞ

“Muhammed bin Sükâ” ki, tâbiîn-i izâmdan.

Cömertliğiyle meşhur, islâm ulemâsından.

"Dünyâ"dan tam kesilip, Rabbine yönelmişti.

Kendini, tamâmiyle ibâdete vermişti.

O kadar çok ibâdet yapardı ki her zaman,

Bundan ziyâdesini yapamazdı bir insan.

(Sen yarın öleceksin) denseydi kendisine,

Tâatını arttırmak, mümkün değildi yine.

Dediler: (Farzdan sonra, en kıymetli iş nedir?)

Buyurdu: (Bir mü'mini, sevip, sevindirmektir.)

Kendisinden nasîhat istiyen bir kimseye,

Buyurdu: (Çok konuşmak, zarar verir herkese.

Sizden önce gelenler, bundan uzak durdular.

Lüzumsuz konuşunca, hemen pişmân oldular.

İhtiyâç hâricinde, bir şey konuşmayınız.

Ki, yarın âhiret'te, pişmân olmıyasınız.

Zîrâ hergün, “Kirâmen Kâtibîn” melekleri,

Yazar, konuştuğumuz bütün kelimeleri.

Yarın mahşer gününde, verilir “Defter”imiz.

Yazılmıştır oraya, söz ve amellerimiz.

Lüzumsuz, mâlâya'nî sözlerimiz çok ise,

Nasıl cevap veririz o zaman Rabbimize?

Eğer azâb ederse birine cenâb-ı Hak,

O kişi, o azâba müstehaktır muhakkak.

Hak teâlâ, birine, bir “Dünyâlık” verirse,

O da, bu dünyâlığa, kalbinden sevinirse,

Lâkin ibâdetinde, olunca bir fazlalık,

Buna sevinmez ise, "azâb"a olur lâyık.

Ve yine dünyâlığı, azalsa bir kişinin,

Ve o kişi, kalbinden üzülse, bunun için.

Lâkin onun dîninde, noksanlık olsa eğer,

Üzülmezse, "azâb"a lâyık olur bu sefer.)

Bir gün de buyurdu ki: (Allah dostu "velîler",

Kararmış gönülleri, temizleyiverirler.

Bu zâtları tanımak, en büyük bir rütbedir.

Bu rütbe, her makam ve mevkîin üstündedir.

Bu şerefin yanında, diğer makam ve mevkî,

Gibi şeyler, kıymetli değildir elbetteki.

Vardı sahâbeden de, meslek ehli kişiler.

Lâkin bahis konusu olmazdı böyle işler.

Onlarda tek ve ortak bir husûsiyet vardı.

O da, Resûlullah'ın sahâbîsi olmaktı.

 Zîrâ “hazreti Ömer”, buyurur ki bu bâbta:

(Bizler şeref kazandık, asıl eshap olmakta.)

Bizler Resûlullah'ı, gerçi görmedikse de,

Onun vârisi olan “Velîler” var her yerde.

O gün, Resûlullah'ın kalbinden çıkan “Nûr”lar,

Bu gün, o büyüklerin kalbinden yayılırlar.

Böyle büyük zâtları, sevmek ve tâbi olmak,

Kolay ele geçmiyen, bir nîmettir muhakkak.