09 - ABDULLAH-İ MÜRTEİŞ (Rahmetullahi Aleyh)

RİYÂ VE GÖSTERİŞ

İslâm âlimlerinden, “Abdullah-i Mürteiş”.

Nefret ettiği şeydi, “Riyâ” ile “Gösteriş”.

O, bir sene girmişti, câmide îtikâfa.

Üç gün sonra çıkarak, gitti başka tarafa.

Dediler: (Îtikâfa, girmiştiniz, ne iyi.

Sebebi ne idi ki, terk ettiniz câmiyi?)

Buyurdu ki: (Câmiye gelenler, ekseriyâ,

Hem ibâdet yapıyor, hem "gösteriş" ve "riyâ".

Halbuki "Allah için" yapmalı ibâdeti.

Riyâ karışır ise, kalmaz ehemmiyeti.

Sıkıntı geldi bana, onların bu hâlinden.

Îtikâfı terk edip, câmiden çıktım hemen.)

“Abdullah-i Mürteiş”, sâhib-i kerâmetti.

Kalpten geçeni anlar, üstelik çok cömertti.

O devirde vardı ki, müslümân, fakir bir zât,

Arzusu, Hac yapmaktı, parası yoktu fakat.

Kalbinden geçirdi ki: "Abdullah-i Mürteiş,

Hediye etse bana, "Abâ" ve "Onbeş gümüş".

Alırdım o parayla, bir "Kova", biraz da "İp".

Giderdim Beytullah'a, o abâyı giyinip".

Böyle, kendi kendine düşünürken bunları,

O ara, birden bire çalındı kapıları.

Koşup açtı kapıyı, o fakir mü'min kişi.

Gördü birden kapıda, “Abdullah Mürteiş”i.

Dedi: (Aman efendim, buyurun, hoş geldiniz.

Bu fakirhânemize, safâlar getirdiniz.)

Elinde, bir "Paket”le, bir "Kese" vardı onun.

Buyurdu ki: (İçinde "Bir elbise" var bunun.

Çok arzu ediyorsan, eğer Hacca gitmeği,

Giyersin hac yolunda, işte bu elbiseyi.

Şu kese içinde de "Onbeş gümüş" para var.

"Kova" ve "ip" alırsın, yolda çok işe yarar.

Kim gitmeyi isterse o mukaddes yollara,

Gönderir Allah ona, hem elbise, hem para.)

O, bunları alarak, arttı aşkı, gayreti.

Daha da fazlalaştı, o zâta muhabbeti.

O derdi ki: (Bir kalpte "Hastalık" varsa eğer,

O, Rabbini bırakıp, insanlara meyleder.

Bu kalbi, hastalıktan kurtarmak için, yine,

Devam etmek gerekir, bir “Velî sohbeti"ne.

Onların kalplerinde, hiç olmaz dünyâ hırsı.

Onlardır yer yüzünde, gönül mütehassısı.

Onların sohbetine, koşarsa biri şâyet,

Kalp hastalıklarından, kurtulur en nihâyet.

İnsan hasta olunca, arar hep tabipleri.

Lâkin kalbi hastadır, yok bundan hiç haberi.

Halbuki bu hastalık, hepsinden önce gelir.

Bunun ilâcı ise, "Velîler sohbeti" dir.