07 - EBÛ BEKR-İ ŞİBLÎ (Rahmetullahi Aleyh)

GİT, ÇIRA SAT!

“Ebû Bekr-i Şiblî” ki, evliyâdan bir kişi.

Kat’iyyen yapmaz idi, günâh olan bir işi.

Bir üstâd arıyordu, ilim öğrensin diye.

Kavuştu en nihâyet, “Cüneyd-i Bağdâdî”ye.

Ebû Bekr-i Şiblî’yi, görünce o büyük zât,

Buyurdu ki: (Evlâdım, evvelâ git çıra sat.)

"Peki Efendim" deyip, bu emre ittibâen,

Çıra sattı bir sene, o günden îtibâren.

Bir yıl sonra gelerek, Cüneyd-i Bağdâdî'ye,

Arz etti: "Bana başka emriniz var mı?" diye.

Buyurdu ki: (Ey Şiblî, gel artık, yeter o iş.

Bir sene de, burada hizmet eyle ve yetiş.)

Bir yıl da, üstâdının yanında etti hizmet.

Bir sene hitâmında, sordu Cüneyd nihâyet:

(Ey Şiblî, hâlin nasıl, değiştin mi birazcık?

Hâlâ kendi nefsinde, görür müsün bir varlık?)

Arz etti ki: (Efendim, ne mümkün varlık görmek.

Yüksek himmetinizle, nefsim, zelîl oldu pek.

Sâyenizde bir hâle geldi ki nefsim şu an,

Aslâ üstün görmüyor, kendini başkasından.)

Buyurdu ki: (Mâdem sen, nefsini ettin zelîl,

Bu yola girmek için, olmuşsun şimdi ehil.

Zîrâ bu tasavvufa girmek için, evlâdım,

Nefsini, tamâmiyle “Hiç görmek”tir ilk adım.

Kendinde, bir zerrecik, "Varlık" gören bir insan,

Bu yolda yürümeye, bulamaz yol ve imkân.

Bu yol, öyle mukaddes ve yüksektir ki elhak,

Nefsini beğenenler, basamaz burya ayak.

Bu, öyle binâdır ki, "Hiçlik"tir ilk girişi.

Az kibirli olanın, burada yoktur işi.)

Cüneyd-i Bağdadînin bu nasîhati ile,

Çalışmakla geçti hep, her günü tamâmiyle.

“Cüneyd-i Bağdâdî”nin, bulunca ömrü hitâm,

Üstâdının yerine, bu oldu kâim makam.

Buyurdu: (Ders okudum, "Dörtyüz" ayrı hocadan.

Onlardan, "Dörtbin hadîs” öğrendim bunca zaman.

Bu kadar çok hadîsten, seçtim "bir tânesi"ni.

Ona uydum sâdece, bıraktım gayrisini.

Zîrâ dört bin hadîsin içinde, nasîhatten,

Ne varsa, bu hadîsin içinde vardı zâten.

O hadîs-i şerîfi, kendime ettim şiâr.

Onun mânâsı ise, şöyledir ki âşikâr:

"Bu dünyâ'da ne kadar, yaşıyacaksan eğer,

Dünyâ işlerine de, o kadar çalış, yeter.

Âhiret'te ebedî kalacağına göre,

Çok çalış da, ömrünü, hebâ etme boş yere.

Allah'a muhtâçlığın, ne kadar çoksa şâyet,

O’na da, o kadar çok, yap tâat ve ibâdet.

Cehenneme ne kadar var ise tahammülün,

O miktar günâh yap da, hiç pişmân olma o gün."