ŞİİRLERLE MENKIBELER

BUHÂRÂ EVLİYÂLARI

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

37 - BEHÂÜDDÎN-İ BUHÂRÎ (Kuddise Sirruh)

BANA NASÎHAT EDİN

 

Behâeddîn Buhârî”, kendisi nakleder ki:

Tasavvufa girdiğim ilk günlerimde idi.

 

Yakınlığım olmuştu, çok mübârek bir zâtla.

Dedim ki: (Tenvîr edin beni bir nasîhatla.)

 

Buyurdu ki: (Dikkat et, düşmandır sana "nefs"in.

Günâhlar karşısında, seni mağlûb etmesin.

 

Öyle olacaksın ki nefsinle ey evlâdım!

Seni sürüklemesin, günâha tek bir adım.

 

"Nefs"i temizlemektir bu yolda asıl maksat.

O, yola gelir ise, hâsıl olur her murat.)

 

Dedim ki: (Ey efendim, siz teveccüh buyurun.

Emrettiğiniz husus, kolayca hâsıl olsun.)

 

Buyurdu ki: (Öyleyse, git tenhâda bir dağa.

Kullardan ümit kesip, güven yalnız Allaha.

 

Orada, gece gündüz et Rabbine ibâdet.

Ondan başkalarına, gösterme ilgi, rağbet.)

 

Peki efendim” deyip, gittim tenhâ bir dağa.

Başladım gece gündüz, hep ibâdet yapmağa.

 

Daha sonra, yanına gidince o büyüğün,

İkinci bir nasîhat buyurdu bana o gün.

 

Dedi: (Ey Behâüddîn, aç, fakir ve muhtâcı,

Kollayıp, ver onlara ne ise ihtiyâcı.

 

Her nerede görürsen, hasta, garip, ihtiyâr,

Çalış yardım etmeye, elden geldiği kadar.

 

Ve nerede görürsen, bir yetim, öksüz yine,

Hatırlarını sorup, derman ol dertlerine.

 

İncitme hiç kimseyi, hem kâfir olsalar da.

Zîrâ Hak teâlânın, kullarıdır onlar da.)

 

Yine “Peki” diyerek, tuttum bu nasîhatı.

Gidip, bir müddet sonra gördüm yine o zâtı.

 

Dedim: (Geldi yerine efendim o emriniz.

Acabâ var mı bana, başka bir tavsiyeniz?)

 

Buyurdu ki: (Şimdi de, hayvanlara dikkat et.

Onlara karşı dahî, besle şefkat, merhamet.

 

Bil ki, o hayvanlar da Allahın mahlûkudur.

Ezâ, cefâ edip de, onları etme mağdur.)

 

Peki” deyip, ayrıldım huzûrundan o zâtın.

Bu nasîhata dahî, tâbi oldum bihakkın

 

Bütün bunlar, nefsimin ıslâhı içindi hep.

Yedi sene, Rabbimden hep bunu ettim talep.

 

Yine sonra gidince huzûruna o zâtın,

Dedi: (Temizliğine bak şimdi de sokağın.

 

Yollarda, yolcuları az dahî mutazarrır,

Edecek şey görürsen, eğilip onu kaldır.

 

Yolları temizleyip, eyle ki böyle hizmet,

Yoldan gelip geçenler, çekmesinler eziyet.)

 

Bu nasîhate dahî, tam riâyet edince,

Nefsimin tesirinden, halâs oldum iyice.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan