|
19 - EBÜL FETH-İ SERAHSÎ
(Rahmetullahi Aleyh)
BİR NAZAR
“Ebül Feth-i Serahsî”,
devrinin bir tekidir.
Ebû Nasr-ı Serrâc’ın en
baş talebesidir.
İbâdeti çok olup,
meşhurdu kerâmeti.
Pek çoktu insanlara
tasarrufu, himmeti.
Talebesi idi ki "Ebû
Saîd Ebül Hayr",
Dostları, kendisine bir
gün şöyle sordular:
“Efendim, merak ettik,
acep zâtı aliniz,
Bu yüksek mertebeye, ne
ile yükseldiniz?”
Buyurdu:
“Bir derenin kenarında
yürürken,
Hocam "Ebül Fadl" dahî
yürürdü su üstünden.
Şefkatli nazarını,
çevirdi benden yana.
İşte ne oldu ise, o anda
oldu bana.”
“Ebül Fadl”ın,
herkese çok idi
yardımları.
Ölünce kesilmedi,
feyizleri, nûrları.
Sıkıntıya sabreder,
etmezdi hiç şikâyet.
Duâsı kabûl olur,
kat'iyyen olmazdı red.
Kendini sevenlerden
anlatır ki bir hacı:
Evimizin önünde, vardı
bir “Dut ağacı”.
Dut yaprağı toplardım
her gün umûmiyetle.
Bir gün, yine ağaca
çıkmıştım bu niyetle.
"Ebül Feth-i Serahsî",
oradan geçiyordu.
Bu ağacın altına
gelince, biraz durdu.
Etrâfta kimse yoktu,
görmüyordu hem beni.
Şöyle duâ eyledi
kaldırıp ellerini:
“Yâ Rabbî, ihtiyâcım
vardır biraz akçeye.
Bunu da, senden gayri
söyliyemem kimseye.”
O an şâhid oldum ki, dut
ağacı, tamâmen,
“Saf altın”
oluverdi, çok şaşırdım
buna ben.
Dedi ki:
“Yâ ilâhî, ne kerem
sâhibisin.
Az bir şey istiyene,
fazla fazla verirsin.”
O ayrıldıktan sonra,
baktım ki ağaç yine,
Az önce “Altın”
iken, döndü eski hâline.
Bir günkü sohbetinde
buyurdu: “Ey insanlar!
Gaflete gelmeyin ki,
âhirette "hesap"
var.
Yâni günâh olarak ne
yaptıysak bu günde,
Orada hesâbı var, yarın
Mîzân önünde.
Ey insanlar, bilhassa
kaçının “Kul hakkı”ndan.
Mahşerde zor kalkılır,
zîrâ bu yük altından.
En iyisi, dünyâda hemen
“Helâllaşmak”tır.
Âhirete gidince, artık
uğraşmamaktır.
Eğer ki âhirete kalırsa
bir hakkınız,
Hakkınız ne kadarsa, o
kadar alırsınız.
“Helâl etmiş” iseniz
dünyâda onu fakat,
“Bin katı”
alırsınız âhirette
mükâfât.
Ters dahî dönebilir
hesaplar âhirette.
O zaman borçlu çıkıp,
kalırsınız hayrette.
Nice alacaklılar vardır
ki zîrâ o gün,
"Borçlu" hâle
düşer de, helâk olur
büsbütün.
Hiç üzülmemek için yarın
mahşer gününde,
Hiç kimseye, bir zarar
vermemeli bu günde. |