|
07 - TİMUR HÂN
(Rahmetullahi Aleyh)
BAŞARININ SIRRI
“Timur Hân”a sordular: (Böyle
yükselmenize,
Sebep olan şey nedir,
söyleyin lütfen bize.)
Dedi ki: (Ermek için
arzu ve murâdıma,
"Karınca" yı,
kendime örnek aldım
dâimâ.
Şöyle ki, bir savaşta
yenilmişti ordumuz.
Baktım ki, netîcede
perâkende olmuşuz.
Bir duvarın dibinde
bekliyorken bu kere,
Gözüm, bir “Karınca”ya
ilişti birdenbire.
Var idi ki ağzında koca
"Buğday tânesi",
Onu, duvar üstünden
aşırmaktı gâyesi.
Ama hep yarı yolda, o
tâne düşüyordu.
Karınca tekrar alıp,
yukarı çekiyordu.
Lâkin tam “Yetmiş
kere” düşürmesine
rağmen,
Vazgeçmedi yine de,
maksat ve hedefinden.
Dikkat ettim, sonunda
başardı gâyesini.
Aşırdı o duvardan o
“Buğday tânesi”ni.
Ben bunu gördüğümde,
düşündüm ki:
"Bu gayret,
Karıncadan ziyâde,
olmalı bende elbet."
Ondan sonra, bir işe
verseydim şâyet karar,
Yılmadan çalışırdım,
başarıncaya kadar.
Ayrıca, her iş için
sorardım âlimlere.
Onların duâsını
alıyordum her kere.)
Nitekim bu hususta
buyurmuş ki erenler:
(kurtulur sıkıntıdan,
sorarak iş görenler.
Soran dağları aşar,
sormayan yolda şaşar.
Danışarak iş yapan,
dâimâ rahat yaşar.
"Ben bilirim"
diyenler, kurtulmaz
sıkıntıdan.
Çünkü bilmediğini,
öğrenmez gurûrundan.)
Bir başka evliyâ da,
buyurdu ki bir kere:
(Eğer bilmiyorsanız,
danışın bilenlere.
Ama "kibirli"
olan, kaçınır
danışmaktan.
Çünkü "Ben de bilirim"
demektedir o her an.
Bu “Kibir”, öyle
fecî belâdır ki
mâzallah,
Kibirli olanlara,
düşmandır bizzât Allah.
Eğer yakalandıysa bu
belâya bir kişi,
Temizler onu ancak
Cehennemin ateşi.
Secde etmedi ise, Âdem'e
la’in Şeytân,
"Ben ondan hayırlıyım"
dedi de, işte ondan.
Ve eğer bir müslümân,
kılmıyorsa namâzı,
Bu dahî "kibir"dendir,
budur bunun mânâsı.
Eğer hor bakıyorsa, bir
kişi diğerine,
Bu dahî işârettir, o
kimsenin "kibr"ine.
Müslümâna sû-i zan,
hakîr görmek ve gıybet,
Sâhibinin "kibr"ine
ederler hep işâret.
Biri danışmıyorsa
yapacağı bir işte,
"Kibir"li
olduğunu gösterir bu da
işte.
Duâ istemiyorsa, insan
yakınlarından,
Bu dahî, "kibir"
ile ilgilidir yakından.
Çünkü ihtiyâcını arz
etmek, kibri kırar.
Eğer arz etmiyorsa, "kibir"dendir
âşikâr.) |