26 - EMÎR SULTÂN (Rahmetullahi Aleyh)

RÜYÂ HAKÎKAT OLDU

Talebesinden biri anlatır ki şöylece:

Hocamı tanımadan, rüyâ gördüm bir gece.

Bir gurup cemâati gördüm ki, gidiyorlar.

Diyorlar ki: (Bursa’da, bir evliyâ kişi var.

Seyyid olup, Resûlün evlâdındandır o zât.

Ediyor insanlara çok tesirli nasîhat.

Sözleri, süpürüyor kalplerden kiri, pası.

Onu gören, kolayca kazanıyor ihlâsı.)

Bunları işitince, bana da geldi gayret.

Zîrâ henüz görmeden, sevmiştim onu gâyet.

Düşündüm ki: “Ben dahî gideyim o velî'ye.

Diyeyim, beni dahî alın talebeliğe.”

O giden kimselere katılarak velhâsıl,

Kasabadan çıkarak, Bursa’ya olduk vâsıl.

Ben, o büyük "Velî"yi görünce, birden bire,

Heybet ve vakarından, bayılıp düştüm yere.

Sonra ayıldımsa da, ayağa kalkamadım.

Yerde emekliyerek, huzûra öyle vardım.

Ve düşündüğüm gibi dedim ki o velîye:

(Beni de kabûl edin lütfen talebeliğe.)

(Kabûl ettik) buyurup, yanlarına aldılar.

Ve mübârek eliyle, sırtımı sığadılar.

Bir heyecân içinde uyandım bu rüyâdan.

“Tâbiri nedir?” diye suâl ettim babamdan.

Dedi ki: (O "Velî"nin huzûruna git derhâl.

Hizmetine girerek, hayır duâsını al.

Zîrâ bu, mânevî bir îkâzdır şimdi sana.

Kavuşursun çok büyük lütuf ile ihsâna.

Sana müjdeler olsun, geçirme daha vakit.

O "büyük evliyâ"nın huzûruna durma git.)

Sevinip, vedâ ettim annem ile babama.

Rastladım çıkar çıkmaz ben bir gurup adama.

O rüyâdakilere benzerdi sanki onlar.

Ve bana dediler ki: (Bursa’da bir velî var.

Sohbetini dinliyen, buluyor râhat, huzûr.

Öyle tesirli sohbet, dünyâda az bulunur.)

Ben, “Hayırdır inşallah!” diyerek hemen sonra,

Onlara katılarak, vâsıl oldum Bursa’ya.

Ve o zâtı görünce, o rüyâ gibi aynen,

Bayılıp düştüm yere, o zâtın heybetinden.

Biraz sonra, kendime geldim ise de, fakat,

Ayağa kalkmak için, yok idi bende tâkat.

O rüyâdaki gibi, yerde emekliyerek,

Gittim o büyük zâtın ayağı dibine dek.

Başımı kaldırarak, dedim ki: (Efendim, siz,

Beni talebeliğe kabûl eder misiniz?)

(Kabûl ettik) buyurup, o mübârek eliyle,

Hemen sonra, sırtımı sığadı yine öyle.