26 - EMÎR SULTÂN (Rahmetullahi Aleyh)

MEZÂRIMIZ O YER OLSUN

Vardı “Emîr Sultân”ın bir "Yay"ıyla bir "Ok"u,

Onu kullanır idi, bir savaş olsa vukû.

Lâkin yay'a koyunca, ok'lardan bir tekini,

“Kırk ok” çıkıp, hepsi de bulurdu hedefini.

Bir gün, şeyhülislâmın dahî hazır olduğu,

Bir mecliste, istedi bu "yay" ile "ok"unu.

Onu, şeyhülislâma vererek bu büyük zât,

Buyurdu ki: (Al bunu ve doğuya doğru at.)

Ve sonra buyurdu ki: (Ok düşerse nereye,

Bizim mezârımızı kazarsınız o yere.)

Oku, onun emriyle atınca şeyhülislâm,

Şimdiki türbesinin yerine düştü o tam.

Vaktâ ki "Emîr Sultân" göçünce bu âlemden,

Üzerine bir türbe yapıldı sonra hemen.

Şöyle anlatıyor ki türbeyi yapan usta:

(Kendisinden tâlimât aldım hep bu hususta.

Zîrâ her gün, rüyâma girerek o büyük zât,

Emirler veriyordu kendisi bana bizzât.

“Şurası şöyle olsun, böyle yap burayı da.”

Diye târif ederdi o hep bana rüyâda.

İznikli bir âlimin var idi ki bir oğlu,

Kalkıp, "Emîr Sultân"ın kabrine geldi doğru.

Türbeye bakanlardan alaraktan müsâde,

Dedi: (Kalmaya geldim uzun müddet bu yerde.)

Onlar “Peki” diyerek, verdiler ona izin.

O da girdi içeri "Îtikâf etmek" için.

Gece gündüz ibâdet ederek o orada,

Bulunurdu Rabbinden çok niyâz ve duâda.

Belli ki, "bir arzu"su var idi o kişinin.

Ona duâ ederdi, hâsıl olması için.

Fakat altı gün sonra, ayrıldı o türbeden.

Onu görüp, insanlar sordular ona hemen.

Dediler: (Uzun müddet kalacaktınız hani.

Ne için altı günde, çıktınız böyle âni?)

Dedi: (Benim vardı ki mühim bir ihtiyâcım,

Bu hâsıl olsun diye, yıllardır duâcıyım.

Geldim, "Emîr Sultân"ın rûhlarını vesîle.

Ederek, kavuşayım arzuma bilvesîle.

Lâkin ben, uzun müddet kalırım zannetmiştim.

Arzuma, ancak böyle kavuşurum demiştim.

Fakat "Emîr Sultân"ın yetişerek himmeti,

Aktı nehirler gibi feyiz ve bereketi.

Kavuştum murâdıma bu altı gün içinde.

Çıktım, fazla kalmadım işte bunun için de.

Bu büyük "Evliyâ"nın bilin çok kıymetini.

Zîrâ o, istiyene saçıyor himmetini.)