24 - MEVLÂN CELÂLEDDÎN-İ RÛMΠ (Kuddise Sirruh)

SON HASTALIĞI

Bin ikiyüz yetmişüç senesinde "Mevlânâ",

Yakalandı nihâyet “Ölüm hastalığı"na.

Hemen başkalarına olan kul borçlarını,

Birisiyle gönderip, beklemedi yârını.

(Biz hediye etmiştik) diyen oldu ise de,

Aslâ kabûl etmeyip, ödedi hepsine de.

Buyurdu ki: (Kul hakkı, mühimdir hakîkaten.

Çok şükür ki kurtulduk şimdi bu tehlikeden.)

Hocası "Sadreddîn-i Konevî" hazretleri,

Ve yanında Konya’nın ileri gelenleri,

Hastalığını duyup, ziyârete geldiler.

Yanında oturarak, tesellî eylediler.

Dediler ki: (İnşallah âfiyet bulursunuz.

Zîrâ siz, bu zamanda âlemin rûhusunuz.)

Buyurdu: (Allah size versin sıhhat, âfiyet.

Zîrâ bizim işimiz, artık buldu nihâyet.

Bu dünyâ âlemiyle kalmadı bir ilgimiz.

Allaha kavuşmaktır, en büyük ümîdimiz.)

Daha sonra toplayıp, cümle talebesini,

Bildirdi her birine, en son vasiyyetini.

Buyurdu: (Ben ölünce, “Hocamız gitti” diye,

Üzülüp, kapılmayın sakın ümitsizliğe.

Her hangi sıkıntıya düşerseniz siz eğer,

Beni hâtırınıza getirin, size yeter.

Bi-iznillah hemence, yanınızda olurum.

Size, o sıkıntıda yardımda bulunurum.

Karada, denizlerde, olsanız her nerede,

İmdâdınızı duyar, yetişirim yine de.

Şimdi beni dinleyin, açın kulağınızı.

Size, tavsiyelerde bulunacağım bâzı.

Gizli ve âşikâre hayâ edin Allahtan.

Büyük küçük, sakının her harâm ve günâhtan.

Az yiyip, az uyuyun, hem de az konuşunuz.

Her gece namâz kılıp, gündüz oruç tutunuz.

"Câhil kimseler" ile, olmayın dost ve ahbâb.

Onları, kendinize eylemeyin muhâtab.

Hep "İyi insanlar"la berâber oturunuz.

Ya hayır söyleyiniz, veyâhut da susunuz.

Sabredin insanların ezâ ve cefâsına.

Fâideli olmaya uğraşın her insana.

"Türbe" yapacaksanız siz kabrime sonradan,

Kubbesi yüksek olup, gözüksün uzaklardan.

Zîrâ benim türbemi, bir kimse görse bilfarz,

Beni vesîle edip, eylese duâ, niyâz,

Ben dahî yalvarırım olsun diye o işi.

Elbette murâdına nâil olur o kişi).