24 - MEVLÂN CELÂLEDDÎN-İ RÛMΠ (Kuddise Sirruh)

İNSANLARA HİZMET

Devlet memurlarından var idi ki birisi,

"Hazreti Mevlânâ"ya pek çok idi sevgisi.

Onun sohbetlerinden alırdı ki öyle tad,

Yanından ayrılmayı istemezdi bir sâat.

İsterdi ki, o zâtın bulunsun yanında hep.

İstifâ düşünürdü işinden bundan sebep.

Nihâyet bu husûsu, arz eyledi bir defâ:

(Efendim, vazîfemden edeyim mi istifâ?)

Mevlânâ hazretleri, vermeyip buna izin,

Ona, şu menkıbeyi anlattı bunun için:

Hârun Reşîd devrinde, var idi ki bir kişi,

“Zâbıta âmirliği” yapmaktı onun işi.

Hem de vazîfesini yapıyordu mükemmel.

Zaîflerin hakkını koruyordu pek güzel.

O zâtın sâyesinde, o zaman müslümânlar,

Gâyet râhat yaşar ve görmezlerdi bir zarar.

"Hazreti Hızır" dahî teşrîf edip bu zâta,

Sohbet ederler idi onunla her gün hattâ.

Bu zâbıta âmiri, bir gün vazîfesinden,

İstîfâsını verip, ayrılıp gitti birden.

İnsanlardan ayrılıp, çekildi bir tarafa.

İnzivâ hayâtını tercîh etti bu defâ.

Gece gün ibâdete etse de böyle devâm.

Gelmez oldu yanına "Hızır aleyhisselâm".

Bir gece, rüyâsında o, "hazreti Hızır"ı,

Görüp suâl edince kendisinden bu sırrı,

Buyurdu ki: (Ben sana geliyordum önce hep.

İbâdet ve tâatin, değildi buna sebep.

O mühim vazîfende çalışırken evvelce,

İnsanların işini görüyordun güzelce.

Hak ve adâlet ile yapıyordun o işi.

Sâyende, gâyet râhat yaşıyordu çok kişi.

Hizmet ettiğin için sen böyle çok insana,

Ben dahî, bu sebepten gelirdim sık sık sana.

“İnsanlara hizmet"i terk edince sen fakat,

Halk düştü sıkıntıya, kalmadı huzûr, râhat.

Çünkü senin yerine, geldi çok "Zâlim” biri.

Bozuldu bu sebepten, insanların dirliği.

Menfaatin uğruna terk ettin o işi sen.

İnsanlar, sıkıntıya düştü senin yüzünden.)

O kişi, uykusundan uyanınca o sabah,

Yanlış iş yaptığını anlayıp, dedi: “Eyvâh!”

Ve hemen hükümdâra arz edip bunu tekrar,

Ve o mühim hizmette bulundu uzun yıllar.

İnsanlar, kavuştular tekrar eski huzûra.

Kavuştu kendi dahî, yine her gün “Hızır”a.)

Bunları, "Mevlânâ"dan dinleyince o adam,

İstifâdan vaz geçip, hizmete etti devâm.