|
20
- HASAN SEZÂÎ EFENDİ
(Rahmetullahi Aleyh)
DÜNYÂ FÂNÎDİR
Oğlu “Sıddîk Efendi”
var idi ki bu zâtın,
O dahî tasavvufta
yükselmişti bi hakkın.
Ona, bir mektûbunda
buyurdu ki: (Evlâdım!
Kendini "Hiç"
bilmektir tasavvufta
ilk adım.
Herkese "iyi huylu"
olmağa eyle gayret.
Amellerin içinde,
makbûlü budur gâyet.
Dili tatlı olanın, dostu
dahî çok olur.
Herkes kimi severse, "İyi
kul" işte odur.
İnsanların aybını gizle,
etme âşikâr.
Kimseye kızmamayı,
kendine eyle şiâr.
İhtiyârlara karşı, eyle
tâzim ve hürmet.
Elinden geldiğince,
fakîrlere yardım et.
Dâimâ merhametli,
affedici olasın.
Dünyâ düşkünleriyle,
arkadaş olmıyasın.
"Sâlih" kimseler
ile birlikte olmaya bak.
Seâdet kapıları, açılır
böyle ancak.
Oğlum, dünyâ fânîdir,
kalmaz hiçbir insana.
Ölüme hazırlan ki, bu
lâzım esas sana.)
Yine bir mektûbunda,
buyurdu: (Ey göz nûrum!
Allahü teâlâya seni
ısmarlıyorum.
Hayr etsin Allah senin
ahir, âkıbetini.
Çalış, boşa geçirme, bil
vaktin kıymetini.
İlk evvelâ, nefsini
tanımaya gayret et.
Onun isteklerine, eyle
hep muhâlefet.
İnsanlardan eziyyet
gelirse de nefsine,
"Nîmet" bil her
birini, sabır göster
hepsine.
Bil ki, dünyâ hayâtı, üç
beş gündür nihâyet.
Onun da çoğu gitti, az
kaldı, etme gaflet.
Tembel kimseler ile hiç
olma ki arkadaş,
Sana dahî sirâyet eder o
yavaş yavaş.
Günlerini gafletle
geçirme ki evlâdım,
"Ecel"
yaklaşmaktadır ardından
adım adım.
Beyhûde harcama hiç ömür
sermâyesini.
Değerlendir ömrünün her
bir sâniyesini.
Zînetlendir içini,
Allaha muhabbetle.
Süsle zâhirini de,
islâma riâyetle.
"Allah adamları"na
hürmette etme kusûr.
Onlara hizmet ile,
kazanılır tam huzûr.
Ne ki alıkor ise seni
Hakkı anmaktan,
O, senin düşmanındır,
kaçın yakın olmaktan.
Üstün görme kendini hiç
birinden onların.
Zîrâ bu, “Kibir”dir
ki, mutlaka bundan
sakın.
Kendini bir şey sanmak,
pek çok tehlikelidir.
Sana, en büyük zarar,
böyle bilmenden gelir.
Geçtiğimiz seneler, bir
“Hayâl” oldu
ancak.
Bundan sonrakiler de,
elbet böyle olacak.
Büyük düşman olarak,
tanı kendi nefsini.
Çünkü çok uğraşır ki, “Ateş”e
atsın seni.) |