ŞİİRLERLE MENKIBELER

ANADOLU EVLİYÂLARI

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

19 - AZÎZ MAHMÛD HÜDÂYÎ (Rahmetullahi Aleyh)

ÇOK DUÂLAR ALDI

 

“Azîz Mahmûd Hüdâyî”, hazreti "Üftâde"ye,

Hizmetle nâil oldu büyük istifâdeye.

 

Her emrini, harfiyyen yerine getirerek,

Sâir talebeye de olmuştu güzel örnek.

 

O “Allah adamı”na hizmet edip ihlâsla,

Aldı duâlarını herkesten daha fazla.

 

Ona olan aşırı sevgi ve muhabbeti,

Ona bağlılığı ve tam bir teslîmiyyeti,

 

Sâyesinde, en fazla, o kavuştu himmete.

Zîrâ cân-ü gönülden koşuyordu hizmete.

 

Üç senenin sonunda, hocası da nihâyet.

Yetiştiğini görüp, verdi mutlak icâzet.

 

Ve hemen gönderdi ki onu “Sivrihisar”a,

İlim ve feyiz saçsın orada insanlara.

 

"Azîz Mahmûd Hüdâyî", derhâl “Peki!” diyerek,

İrşâd etti kulları o beldeye giderek.

 

Altı ay çalışınca orada leyl-ü nehâr,

Hocasının emriyle, “Bursa”ya geldi tekrar.

 

Baktı, büyük üstâdı "Üftâde" hazretleri,

Gâyetle zaîf düşmüş, bozulmuş sıhhatleri.

 

Doksan” yaşını aşmış idi ki bu büyük zât,

Onun her hizmetini “Hüdâyî” gördü bizzât.

 

Çok memnun oluyordu hocası da hâliyle,

Her gün duâ ederdi ona bütün kalbiyle.

 

Bir gün de duâ edip, buyurdu ki: (Evlâdım!

Sultânlar, rikâbında yürüsün adım adım.)

 

Yâni sen, at üstünde giderken murâdınca,

Sultân, yaya olarak gelsin senin ardınca.

 

Hazreti Üftâde’nin hastalığı artarak,

O senenin sonunda, oldular vuslat-ı Hak.

 

Bu büyük evliyânın vefâtlarından sonra,

"Azîz Mahmûd Hüdâyî" nûr saçtı insanlara.

 

O ara, Üsküdar’da bir yer satın alarak,

Dergâh inşâ ettirdi, bir “Dershâne” olarak.

 

Talebeler, heryerden, demeyip uzak yakın,

Onun medresesine koştular akın akın.

 

Zengin fakîr, yaşlı genç, hattâ devlet ricâli,

Gelirdi o dergâha her kesimden ahâli.

 

Devrin sultânları da, gösterip saygı, edeb,

Bu “Allah adamı”ndan faydalanırlardı hep.

 

Sultân birinci Ahmed ve üçüncü Murâd Hân,

Dördüncü Murâd ile, sultân ikinci Osmân,

 

Bu büyük evliyâdan duâ istemişlerdir.

Onu, “Gönül sultânı” olarak bilmişlerdir.

 

Nice devlet adamı, vezîrler, kumandânlar,

Onun sohbetlerine koşardı o zamanlar.

 

Çok ilim adamları yetişti o dergâhta.

O yer, “Kültür merkezi” hâline geldi hattâ.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan