19 - AZÎZ MAHMÛD HÜDÂYÎ (Rahmetullahi Aleyh)

BURSA KADISI İDİ

"Hazreti Üftâde"yi tanıyan fakîr biri,

Çok arzu ediyordu bir kez Hacca gitmeyi.

Çünkü o, bu tâati istiyordu ihlâsla.

Lâkin gidemeyince üzülürdü pek fazla.

Bir yıl da, yine böyle Hacca gidemeyince,

Üzülüp, hanımına şöyle dedi bir gece:

(Bak hanım, gidemezsem gelecek sene dahî,

O zaman sokma beni bu hâneden içeri.)

Bir kaç gün kalmıştı ki Hac vaktine nihâyet,

Yine gidemiyordu, mükedder oldu gâyet.

Çâresizlik içinde “hazreti Üftâde”ye,

Yalvardı: (Bu hususta yol göster bana) diye.

Buyurdu: (Mehmed Dede, görür senin işini.)

O da gidip, o zâta döküverdi içini.

Fakîre: (Yum gözünü!) deyince Mehmed Dede,

Açtı ki, ikisi de bulunuyor Mekke'de.

Fakîr, "Mehmed Dede"nin kerâmetiyle yine,

Haccı yapıp, bir anda avdet etti evine.

Kapısını çalarak, dedi ki: (Bak ey hanım!

Bu sene, Haccı bana nasîb etti Allah'ım.

Herkesten daha önce dönüp geldim Kâ’beden.

Bak, sana hediyeler getirdim o beldeden.)

İnanmadı hanımı, dedi: (Beş gün içinde,

Hiç Hacca gidilir mi, yanlışlık var bu işte.)

Ona böyle söyleyip, kilit vurdu kapıya.

Ertesi gün bu işi, arz eyledi kadıya.

“Azîz Mahmûd Hüdâyî” kadı idi o zaman.

Fakîri, huzûruna çağırdı o da heman.

Geldiğinde sordu ki: (Nerdeydin beş gecedir?

Bak zevcen, bunun için senden şikâyetçidir.)

Dedi: (Kadı Efendi, Hacca gittim ve geldim.

Bu bâbta Mehmed Dede şâhidimdir efendim.)

Kadı, "Mehmet Dede"yi çağırdı mahkemeye.

Suâl etti: (Bu bâbta, bildiğin nedir?) diye.

O dahî hâdiseyi ayniyle edince arz,

Kadı, hayret içinde düşündü bunu biraz.

Dedi ki: (Hacca gitmek, sürerken haftalarca,

Beş gün içerisinde gidilir mi hiç Hacca?)

Mehmet Dede dedi ki: (Efendim, la'în şeytân,

Bir anda, uzaklara gittiği mâlum şu an.

Öyle "Velî zâtlar" da vardır ki bu dünyâda,

Uzak mesâfelere gidebilir bir anda.

Hem dahî o şeytân ki, Allah'ın düşmanıyken,

Bir anda uzaklara gitmesi kâbil iken,

Hem Allah dostu olan evliyâdan bir zâtın,

Bu hârika işleri, neden mümkün olmasın?)