19 - AZÎZ MAHMÛD HÜDÂYÎ (Rahmetullahi Aleyh)

YÜKSELMEK İSTİYORDU

Zamânının büyüğü, "Azîz Mahmûd Hüdâyî",

Kerâmet ehli olup, büyük evliyâ idi.

O, binbeşyüz kırkbirde "Şereflikoçhisar"da,

Tevellüd ettiyse de, ömür sürdü "Bursa"da.

"Muhammed Üftâde"den feyiz alıp bir hayli,

Tasavvufta yetişip, oldu büyük bir velî.

Sonradan Üsküdar'a yerleşen bu büyük zât,

İstanbul'un halkını, yıllarca etti irşâd.

Çok zekî olduğundan, okusaydı bir şeyi,

Anlayıp, ezberlerdi hemen o mes’eleyi.

“Tefsîr” ve “Hadîs” gibi ilmin her branşında,

Büyük bir âlim oldu o henüz genç yaşında.

Hocası "Nâzırzâde", yetişmiş olduğunu,

Görüp, yardımcılığa yanına aldı onu.

Zâhirî ilimlerde âlim oldu o, fakat,

Tasavvuf ilmine de ederdi çok iltifât.

"Muslihiddîn Efendi" nâmında bir velînin,

Sohbetine giderek, feyizyâb oldu ilkin.

Hocası Nâzırzâde, gidince Edirne'ye,

Yirmisekiz yaşında, o da gitti o yere.

“Nâzırzâde”, o yere vâsıl olduğunda ilk,

Kısa bir süre ile yapmıştı müderrislik.

Sonra, kadı olarak Şam’a, sonra Mısır'a,

"Azîz Mahmûd"u dahî götürdü yanı sıra.

Orada, halvetiye büyüklerinden olan,

Ders aldı "Kerîmeddîn" adında bir hocadan.

Lâkin o, bu zâtlardan tatmîn olmuyordu pek.

O, bu yolda daha çok istiyordu yükselmek.

Bir büyük arardı ki, "Kâmil" olsun o kişi.

Onun himmeti ile tamam olsun bu işi.

Otuzüç yaşındayken “Azîz Mahmûd” nihâyet,

Hocası “Nâzırzâde”, Bursa’ya etti avdet.

"Ferhadiye" adında bir ilim merkezine,

Gelerek, müderrislik yapıverdi üç sene.

Lâkin bir müddet sonra, ölünce bu üstâdı,

"Azîz Mahmûd", tâyînen Bursa'ya oldu kadı.

Bursa’da, senelerce kadılık yaptı, fakat,

O, yine arıyordu tasavvufta bir üstâd.

Bu kadılık işini yaparken o böylece,

Okuyup yattığında, rüyâ gördü bir gece.

"Cehennem"i gördü ki, şiddetle yanıyordu.

Ve azâb görenlerden birini tanıyordu.

Korku ile uyanıp, sabah gitti işine.

O gün "garip bir dâvâ" ulaştı kendisine.

Bu dâvânın sonunda, yapmadı hiç kadılık.

Zîrâ aradığını bulmuş idi o artık.

"Hazreti Üftâde"yi bulmuştu bu sâyede.

O büyük evliyâdan etti çok istifâde.