01 - SADREDDÎN-İ KONVEVÎ (Rahmetullahi Aleyh)

HAYDİ, VAKİT DARALDI

Geldi “Şems-i Tebrîzî”, Konya vilâyetine.

“Mevlânâ” onu görüp, âşık oldu kendine.

İkisi, bir odaya kapanarak büsbütün,

Sohbet ederlerdi hep, devâmlı gece ve gün.

Diğer talebeleri ve sâir sevenleri,

Ve şehrin ilim ehli bir kısım âlimleri,

"Mevlânâ hazretleri bizi bıraktı" diye,

Konyayı terk ederek, gittiler Denizli'ye.

“Sultân Alâaddin” de, işitince bu hâli,

Onların gitmesine, içerledi bir hayli.

“Sadreddîn Konevî”nin, büyük zât olduğunu,

Bildiğinden, yanına çağırdı hemen onu.

Dedi: (Bu gün Cumâdır, ama bâzı âlimler,

Konya'yı terk ederek, Denizli'ye gittiler.

Onların olmaması, bu Cumâ namâzında,

Şânımıza noksânlık getirir esâsında.

Şahsen çok içerledim böyle gitmelerine.

Bir çâre arıyorum, geri gelmelerine.

Senden ricâm şudur ki, Denizli'ye gidesin.

Onları toparlayıp, Konya'ya getiresin.)

“Sadreddîn-i Konevî”, ona "Peki" diyerek,

Yöneldi Denizli'ye, katırına binerek.

Cumâya bekliyordu, sultân o âlimleri.

Yerine gelmeliydi elbette ki bu emri.

Sadreddîn-i Konevî, Allah'ın izni ile,

“Bir an”da vâsıl oldu, Konya'dan Denizli'ye.

Arayıp buldu hemen, o “Din âlimleri”ni.

Teblîğ etti onlara, sultânın bu emrini.

Dedi: (Arzu eder ki, şu anda sultânımız,

Bu Cumâ namâzında, Konya'da olasınız.

Sakın sultân emrine etmeyiniz îtirâz.

Derhâl hazırlanın da gidelim, vakit çok az.)

Dönmek istemediler ve lâkin onlar geri.

Çeşitli bahâneler sürdüler hep ileri.

Dediler ki: (Dönmeyi, istesek de şimdi biz,

Cumâ vakti, Konya'ya imkânsız yetişmemiz.

Zîrâ üç günlük yol var, Konya'ya Denizli'den.

Hâlbuki Cumâ vakti, çok yaklaştı şimdiden.)

Buyurdu ki: (Siz buna "Peki" deyin bir kere.

Hak teâlâ, elbette kâdirdir her şeylere.)

O âlimler, bu söze eylediler çok hayret.

"Peki olur" dediler kendisine nihâyet.

Bir tereddüt içinde binip hayvanlarına,

Denizli'den, düştüler Konya'nın yollarına.

Lâkin henüz gitmeden, bir iki konak bile,

Gördüler ki, Konya'ya vâsıl olmuş kâfile.

Hattâ Cumâ ezânı okunmamıştı o an.

Pâdişâh da sevinip, çok memnun oldu bundan.

O âlimler görünce, bu hârikulâdeyi,

Daha iyi bildiler, “Sadreddîn Konevî”yi.