03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

MÜ'MİN NASIL OLMALI?

Bin hicrî senesinde, gelen bu mübârek zât,

"Mektûbât" kitâbında, şöyle  etti nasîhat:

Buyurdu: Allah ile, bir insan arasında,

Tek perde, kendisinin "Nefsi"dir esâsında.

Yâni kendi nefsini beğenip, sevmesidir.

Ve Rabbini bırakıp, kula güvenmesidir.

Halbuki Rabbimizin sevgisine kavuşmak,

Arzusu olmalıdır kalbinde kulun ancak.

Âile efrâdına karşı da bir müslümân,

Tatlı dil, güler yüzlü olmalıdır her zaman.

Onların haklarını yerine getirecek,

Kadar, aralarında olmak da mühimdir pek.

Ve lâkin bu bağlılık, o insanı, Rabbinden,

Yüz çevirecek kadar olmamalı kat'iyyen.

Bir de, islâmiyyetten bir şey olsa soracak,

"Fâsık din adamı"na, doğru olmaz danışmak.

"Hakîkî din adamı", işlemez günâh, kusur.

İşte dîni suâller, sırf bunlara sorulur.

Hakîkî din adamı bulunmuyorsa eğer,

Onların kitâbından öğrenmeli bu sefer.

Dünyâ düşkünleriyle, hiç bulunmamalıdır.

Bid'atten çok sakınıp, dîne tam uymalıdır.

Neş'eli zamanlarda, kapılıp sevincine,

Aslâ çıkmamalıdır "İslâm"ın hâricine.

Sıkıntılı anda da, yine hâlis müslümân,

Ümit kesmemelidir Rabbinden hiçbir zaman.

"Her güçlüğün yanında, kolaylık vardır" diye,

Bilip, güvenmelidir ihsân-ı ilâhîye.

Gelse de kendisine bir "sıkıntı", bir "sevinç",

Hâli, ikisinde de değişmemelidir hiç.

"Varlık"ta ve "Yokluk"ta, bir halde olmalıdır.

Hattâ yokluk olunca, rahatlık duymalıdır.

Yâni hâdiselerin değişmesi hâlinde,

Yine, bir değişiklik olmamalı kalbinde.

Kimsenin ayıbına, hiç bakmayıp ayrıca,

Kendi ayıplarını görmelidir yalnızca.

Bir "Mü'min"i görünce, düşünmeli ki: "Benim,

Bunun duâsındadır belki de seâdetim."

Üzerinde, her kimin, az hakkı varsa şâyet,

"Onun kölesi" gibi etmelidir hareket.

Evliyâ kişilerin, öğrenip hallerini,

Onlar gibi olmaya çalışmalı dâimî.

Kimsenin gıybetini yapmamalı kat'iyyen.

Yapanı görünce de, susturmalıdır hemen.

Her zaman "Emri mâruf" ve "Nehyi anil münker",

Yapmayı, kendisine tutmalı yol ve rehber.

"Muhammed bin Alyana" hazretlerine, bir zât,

Gelerek, kendisine bir suâl sordu bizzât.

Dedi ki: "Hak teâlâ, bir kuldan râzı mıdır?

Bunu anlamak için, bir alâmet var mıdır?"

Buyurdu: (O insana, tatlı gelir ibâdet.

Günâh işlemek ise, çirkin gelir begâyet.

En büyük sermâyesi, ömrüdür o kişinin.

Âhiret'i kazanmak, mühimdir onun için.)