03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

VEFÂSIZ DÜNYÂ

Evliyâ-yı kirâmdan, çok mübârek bir zâttır.

"Mektûbât" kitâbında şöyle buyurmaktadır:

(Çok yazıklar olsun ki, geçip gitti hayâtım.

Lâkin hayırlı bir iş ve amel yapamadım.

Bilirdim bu dünyâ'nın "Vefâsız" olduğunu.

Ve lâkin daha iyi anladım şimdi bunu.

Bitmedi bu dünyâ'nın fitneleri, dertleri.

Ahbâb ve arkadaşlar, ölüp gitti herbiri.

Bu halleri görüp de, hiç ibret almıyoruz.

Pişmân olup, gafletten yine uyanmıyoruz.

İstiğfâr etmiyoruz hiç kusur ve günâha.

Günâhlar yığılıyor, artıyor her gün daha.

Hak teâlâ Kur'ânda, buyurur ki meâlen:

"Görmezler mi, her sene, birkaç defâ tekrâren,

Yakalanıyorlar da dertlere, belâlara,

Yine tövbe istiğfâr etmiyorlar onlara."

Bu nasıl îmândır ve nasıl müslümânlıktır?

Müslümânlık, sâdece isimde olmak mıdır?

Ne, kitap ve sünnetten bir ders çıkarılıyor.

Ne de, dert ve belâdan bir ibret alınıyor.

Uzun yıllar, berâber yaşadığı insanlar,

Şimdi, toprak altıda çürüyüp "toz" oldular.

Daha dün, onlar ile birlikte yaşarlardı.

Birlikte yiyip içip, gezip dolaşırlardı.

Şimdi, yerin altında çekilirler hesâba.

Belki birçokları da, dûçâr oldu azâba.

Hepsi, günâhlarına pişmânlık duyuyorlar.

"Keşke islâm üzere yaşasaydık" diyorlar.

Bu fecî hallerini düşünelim onların.

Zîrâ aynı âkıbet, gelecek bize yarın.

Öyleyse şu geçici, birkaç günlük hayatta,

Günâhlardan kaçınıp, bulunalım tâatta.

"Tavşan uykusu" ile hayat sürmek, ne gaflet.

Geçici lezzetlere aldanmak, ne felâket.

Allahü teâlânın emrettiği şeyleri,

Onun râzı olduğu iş ve ibâdetleri,

Allah rızâsı için, ihlâs ile yapalım.

"Nefis" ile "Şeytan"a sakın aldanmıyalım.

Kabir azaplarından, Cehennem ateşinden,

Kurtulabilmek için çalışalım şimdiden.

Bu vefâsız dünyâ'yı bırakıp, böylelikle,

Şereflenmiş olalım, "Ölmeden ölmek" ile.

Aslımız "Yokluk" idi, düşünelim biz bunu.

Anlıyalım dünyâ'nın vefâsız olduğunu.

Kim takıp öğünürse, "Emânet zînet" ile,

İnsanlar alay eder onunla "Ahmak" diye.

Zîrâ kulun elinde bulunan "mal" ve "para",

Hepsi emânet olup, âit değil onlara.

Hepsi, Hak teâlâya âittir işbu mülkün.

Hepsini yok edecek kıyâmette büsbütün.

Öncesi ve sonrası "Yokluk" olan şu insan.

Bu aczini anlarsa, kemâl bulur o zaman.

Zîrâ büyüklerimiz şöyle buyurdular ki:

"İrfân olmaz kişiye, aczini bilmek gibi"