03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

BEŞ VAZÎFE

“Mektûbât” kitâbında bu büyük evliyâ zât,

Tasavvuf'tan bahsedip, şöyle etti nasîhat:

(Kalp ile yapılacak vazîfe, beş adettir.

Biri, Hak teâlânın ismini yâd etmektir.

Kalpte, yâni gönülde, hiç ses çıkarmıyarak,

Rabbi hatırlamaktır, yalnız hayâl olarak.

İkinci, "Kelime-i tevhîd"i aynı halde,

Yine sessiz olarak söylemektir hayâlde.

Üçüncüsü, kalbinden mâsivâyı atmaktır.

Yâni Haktan gayriyi, gönlünden çıkarmaktır.

Mahlûk düşüncesinden temizlenmiş olunca,

Hakka teveccüh eder o kalp artık doğruca.

Bir şişe, boşalırsa eğer içindekinden,

O boşalan şişeye, "Hava" girer peşinden.

Sen, kalbini "Düşman"dan boşaltır isen şâyet,

"Dost"u dâvet etmeye, o zaman kalmaz hâcet.

Dördüncüsü, Allahı düşünmektir ki her an,

O, her şeyi görüyor ve biliyor her zaman.

Beşincisi, Allahın bir "Evliyâ kulu"nu,

Düşünüp, sevgi ile hatırlamaktır onu.

O zâtı düşündükçe, sevgisi daha artar.

O "Velî"nin kalbinden, kalbine feyiz akar.

Ne kadar çok olursa, ona sevgi, muhabbet,

Kalbine, daha fazla akar feyiz, bereket.)

Bu zât buyuruyor ki yine bir mektûbunda:

(Yükselebilmek için bu tasavvuf yolunda,

Rehberliği lâzımdır "yol bilen bir kişi"nin.

Ve sohbeti lâzımdır, hem kâmil bir "mürşid"in.

Böyle bir “Rehber” bulmak, çok büyük bir nîmettir.

Bulunca, yapacak iş, ona teslîmiyettir.

O “Allah adamı”nın bir şefkatli bakması,

Siler atar kalpteki karartı, kir ve pası.

Bu beş vazîfe ile, bir "Rehber"in sohbeti,

Kolay yapmak içindir, asıl islâmiyyeti.

Maksat, Resûlullaha daha iyi uymaktır.

Emirleri yapmakta, bir "kolaylık" duymaktır.

İslâma uymadıkça, yapılan vazîfeler,

Ve rehberin sohbeti, fâide veremezler.

Birinci vazîfesi bir mü’minin velhâsıl,

Rabbinin rızâsını elde etmektir asıl.

Bunun ise tek yolu, "Resûl'e tam uymak"tır.

Ve bid’at ve günâhtan, tamâmen kurtulmaktır.

Resûl'e tam ve doğru uyabilmek için de,

İhlâs sâhibi olmak lâzımdır her işinde.

Zîrâ ibâdetlerde, olmazsa eğer "İhlâs",

Rızâ-i ilâhîye aslâ kavuşulamaz.

“İhlâs” da, tasavvufla nasîb olur insana.

Ancak böyle erilir, Allahın rızâsına.

Eshap, Resûlullahın sohbetine koştular.

İhlâsta, en yükseğe, zirveye ulaştılar.

Onlar, verdiği zaman bir "avuç" kadar arpa,

Kavuşurlar idi ki öyle fazla sevâba,

Başkaları verse de, "dağ" kadar para, altın,

Yine kavuşamazlar sevâbına eshâbın.