03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

TAKVÂ SÂHİBİ OL

Allah adamlarından büyük bir "evliyâ"dır.

Kalplere hayat veren nasîhatları vardır.

O, bir gün buyurdu ki: (Asıl maksat, dünyâ'da,

Kavuşmaktır doğru bir îmân ve îtikada.

Bir insanın şerefi, zîrâ “Îmân” iledir.

Aslâ mal ve makamla ve mevkîyle değildir.

Kuvvetli bir îmâna kavuşabilmek için,

Çok gayret göstermesi lâzım gelir kişinin.

Yalnız "Âhiret" için çalışırsa kim eğer,

Allahın yardımıyla, her arzusuna erer.

Yalnız "Dünyâ" işleri ardında koşanların,

Âhir ve âkıbeti, çok fenâ olur yarın.)

Bir gün de buyurdu ki: ("Namâz", başın tâcıdır.

O, kalplerin sürûru, mü’minin mîrâcıdır.

Hattâ namâz hakkında buyurdu ki o Server:

“En çok secdede olan kulunu Allah sever.”)

Yine O buyurdu ki: (Namâzları, bir kimse,

Cemâatle kılmaya eğer devam ederse,

İyilerle haşr olur o kimse mahşer günü.

Ve geçer şimşek gibi hem Sırat köprüsünü.

Dertlerden, belâlardan muhâfaza olunur.

Ve bin şehîd sevâbı, o kula ihsân olur.)

Bir gün de buyurdu ki: (Gelirse dert ve belâ,

Onun gitmesi için, tövbe edin evvelâ.

Zîrâ bir hadîsinde buyurdu ki o Server:

“Kim tövbe istiğfâra devam ederse eğer,

Hak teâlâ o kulu, belâlardan kurtarır.

Hiç ummadığı yerden, onu rızıklandırır.”)

Bir gün de, hükümdâra mektup yazıp o bizzât,

Tesirli sözleriyle eyledi çok nasîhat.

Buyurdu: (Resûlullah, sahâbe-i güzînden,

"Muâz ibni Cebel"in tuttu bir gün elinden.

Birkaç adım yürüyüp, buyurdu ki: "Yâ Muâz!

Takvâ sâhibi ol ki, takvâdır dinde esas.

Ahdine sâdık ol ve komşu hakkını gözet.

Aldığın emânete, etme sakın ihânet.

Bilhassa yetimlere davran hep merhametli.

Kızma ve herkes ile kelâm et muhabbetli.

Fıkıh bilgilerini, öğrenip ince ince,

Amel eyle her dâim, bu ahkâm mûcibince.

Her bir işi yaparken, düşün âhiret'ini.

Ve “Hesap günü” için, hazır eyle kendini.

Gönlünü, bu dünyâ'ya bağlayıp etme harap.

Âhiret'e yarıyan fâideli işler yap.

Kimseyi kötüleme ve aslâ yapma gıybet.

Yapma yalan şâhitlik, doğru sözü kabûl et.

Gizli günâhlarına, gizli eyle istiğfâr.

Âşikâr olanlara, tövbe eyle âşikâr.")

Yine biri sordu ki Resûl-i müctebâya:

“Hizmetçimi kaç defâ affedeyim acabâ?”

Onun bu suâline, buyurdu ki o Server:

“Affeyle hizmetçini, bir günde yetmiş sefer.”)