ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

TASAVVUFUN GÂYESİ

 

Allah adamlarından, bir büyük evliyâdır.

Mektûbât” kitâbında şöyle buyurmaktadır.

 

(Bir velînin kalbinden feyz alabilmek için,

Onun velîliğine inanmak lâzım ilkin.

 

Sonra, onu sever ve itâat eder ise,

Sevgisi nisbetinde, kavuşur çok feyize.

 

Kuvvetli olur ise, "Velî"ye muhabbeti,

Uzakta olmasının olmaz ehemmiyyeti.

 

Yâni o evliyâdan uzakta olsa bile,

Çok feyize kavuşur sevgisi sebebiyle.)

 

Başka bir mektûbunda buyurdu: (Dünyâ fânî.

Ömürler kısa olup, eceller gelir ânî.

 

Bu ömrü, çok kıymetli şeylerle geçiriniz.

Önce, islâmiyyeti iyice öğreniniz.

 

Karanlık geceleri, Kur'ân tilâvetiyle,

Nûrlandırmak lâzımdır duâ ve tövbe ile.

 

"Tasavvuf"a girmenin, şu ki asıl hikmeti,

Allahtan gayrisiyle kesmektir muhabbeti.

 

Yâni “Kul” olduğunu, gâyet iyi bilmektir.

Ve kulluk yapmasını iyice öğrenmektir.

 

"Yok" iken yaratıldı, en sonunda ölecek.

Yiyecek bedenini, mezarda kurt ve böcek.

 

Kul, bunları düşünüp, çok âciz olduğunu,

Bilerek, ona göre yapmalı kulluğunu.

 

Başı boş bırakmadı insanı Hak teâlâ.

Mükellef kıldı onu, emir ve yasaklarla.

 

Yâni insan, nefsinin her bir istediğini,

Yapamaz, çünkü yoktur Rabbinin buna izni.

 

Yâni tâbi olarak hayvânî zevklerine,

Azap çekmelerini istemedi O yine.

 

Yaşamaları için çok huzûrlu ve rahat,

Kur'ânı kerîm” diye gönderdi bir tâlîmât.

 

Fâideli şeyleri emretti yapmamızı.

Zararlı şeylerden de, istedi kaçmamızı.

 

İnsan, iki cihânda isterse eğer huzûr,

İslâmın ahkâmına tam uymaya mecburdur.

 

Nefsinin, haram olan arzularını şâyet,

Terk ederse bir insan, bulur sonsuz seâdet.

 

Kim tâbi olmaz ise, islâmın ahkâmına,

Dûçâr olur Rabbinin gadab ve azâbına.

 

İslâmiyyete uyan, mes'ut ve rahat olur.

Sâhibi tarafından sevilir, huzûr bulur.

 

Bu dünyâ tarlasına, tohumunu ekmiyen,

Hep nefsin arzuları doğrultusunda giden,

 

Hasat vakti gelince, alamaz hiçbir mahsûl.

Çok zor duruma düşer, mahşer günü böyle kul.

 

Bu dünyâ hayâtında, Rabbine ibâdetten,

Kaçanlar, mahrum kalır ebedî seâdetten.

 

Bir dünyâ lezzeti ki, değilse haram, yasak,

Ona, izin vermiştir kullara cenâbı Hak.

 

Bunun için müslümân, ehli sünnet üzere,

Bir "Îmân" ve "Îtikad" edinmeli ilk kere.

 

Sonra, öğrenmelidir ne ise "Farz" ve "Haram".

Farzları edâ edip, günâhtan kaçmalı tam.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan