ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

O, SANA KÂFÎDİR

 

Evliyânın büyüğü olan bu mübârek zât,

Bir gün, cemâatine şöyle etti nasîhat:

 

(Lüzumsuz şeyler ile, vakit geçirmeyiniz.

Zîrâ her bir nefesten, “Hesap sorar” Rabbimiz.

 

Güler yüzlü” olunuz iyi kötü herkese.

Affedin, biri gelip sizden özür dilerse.

 

Aslâ “Sert” davranmayın komşuya, arkadaşa.

Ve zinhâr kimse ile, yapmayın münâkaşa.

 

Yumuşak” söylemeye gayret edin her zaman.

Zîrâ sırf “Allah için” sert konuşur müslümân.

 

Müslümânlık, sâdece namâz oruç, hac zekât,

Gibi ibâdetlerle bitmiyor ey cemâat!

 

"Kulluk vazîfesi"dir bunlar zâten insanın.

Yapması lâzım gelir, elbet her müslümânın.

 

Mühim olan, "Kimseyi kırıp incitmemek"tir.

Bunu yapan, maksada vâsıl olmuş demektir.

 

Nasîhat istemişti bir genç de kendisinden.

Buyurdu: (Hiçbir nesne, isteme hiç kimseden.

 

Zîrâ her dileğini gönderir Rabbin sana.

O, sana kâfi gelir, lüzum yok gayrısına.

 

Sen Allahı ne kadar çok seviyorsan eğer,

Bil ki, Hak teâlâ da o kadar seni sever.

 

Ve Allahtan ne kadar korkar isen eğer sen,

İnsanlar da, o kadar çekinir, korkar senden.)

 

Buyurdu: (Araştırma kusûrunu kimsenin.

Sanki Rabbine karşı kusûrun yok mu senin?

 

Kendini, mü’minlerden "kıymetli" görme zinhâr.

Bu “Kibir” belâsına, olma sakın giriftâr.

 

Bir mü’mini görünce, şöyle düşün ve de ki:

“Necâtım, bu kimsenin duâsındadır belki.”

 

Âhiret'e nisbetle, çok kısadır bu hayat.

Dünyâ'da kazanılır, azap veyâ mükâfât.

 

Bu birkaç günlük ömür, nasıl geçirilirse,

O sonsuz hayatta da, o geçer elimize.

 

Aklı olan, şimdiden yapar hazırlığını.

Sonsuz yolculuk” için yığar her azığını.

 

Kim devamlı bakarsa “Ölüm hazırlığı”na,

Onun “Dünyâ işi” de, girer elbet yoluna.

 

Her kim de çalışırsa, sâdece “Dünyâ” için,

Olur onun her işi, karışık, zor ve çetin.

 

İnsanın, en kıymetli sermâyesi, ömrüdür.

Onu, "Dünyâ" uğruna harcamak ne kötüdür.

 

Hak teâlâ, dünyâya, “Sinek kanadı” kadar,

Bir kıymet vermemiştir, öyleyse neye yarar.

 

Ahmaklar”, bu fânîye aldanır, gönül bağlar.

Ve lâkin âhiret'te, pişmân olur, çok ağlar.

 

Akıllı olan” ise, gelmez böyle gaflete.

Ölünce, vâsıl olur ebedî seâdete.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan