ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

03 - MUHAMMED MÂSUM FÂRÛKÎ (Kuddise Sirruh)

ÂŞIK OLAN GENÇ

 

“Genç” bir kimse vardı ki, bu "Velî"yi tanıyan,

Ders ve sohbetlerine gelirdi bâzı zaman.

 

Bu genç, günün birinde bir kıza oldu âşık.

Böylece sohbetlere gelemez oldu artık.

 

"Muhammed Mâsum" ise, onu göremeyince,

Talebeye sordu ki: (Ne oldu falan gence?)

 

Dediler ki: (Efendim, âşık olmuş bir kıza.

Bundan gelemiyormuş sizin huzûrunuza.)

 

Çağırttırdı o genci yanına biri ile.

Gelince, buyurdu ki: (Evlâdım, beni dinle.

 

Allahü teâlâya âittir sırf bu gönül.

Kul, Ondan gayrisine etmemeli temâyül.

 

Eğer tutulmuş ise, kalp Allahtan gayriye,

Yıkılmış demektir ki, bakmalı tedâvîye.)

 

Duyunca bu sözleri, genç, "Muhammed Mâsum"dan,

Kalbinde bir değişme hâsıl oldu ardından,

 

"Kız"a olan sevgisi, silindi tamâmiyle.

Ânında doldu kalbi, “Allahın sevgisi”yle.

 

Yâni bu velî zâtın himmetiyle, tamâmen,

"Kul"a olan sevgisi, "Allah"a döndü birden.

 

Ve oldu bu velînin makbûl bir talebesi.

Hem dahî günden güne yükseldi derecesi.

 

Yine Ekberâbâd'da, vardı ki bir "Velî" zât,

Hastalandı ve lâkin etmeden henüz vefât,

 

Kardeşinin oğlunu, çağırıp huzûruna,

Buyurdu ki: (Evlâdım, geldim ömrün sonuna.

 

Lâkin tamamlanmadı yükselmen henüz senin.

Yetişmen gerekiyor yanında bir velînin.

 

Ben ölünce, Serhend’de, "Muhammed Mâsum"a git.

Onun sohbetlerinden, olursun çok müstefîd.

 

Lâkin ben görürüm ki, bu, hemen olmıyacak.

Oniki sene” sonra, nasîb olur bu ancak.)

 

Bu vasiyyeti yapıp, peşinden etti vefât.

Bunu îfâ etmeyi, çok arzu etti o zât.

 

Kendisi "Ekberâbâd" şehrinde otururdu.

Muhammed Mâsum ise, "Serhend"de bulunurdu.

 

Teşebbüs ettiyse de gitmek için Serhend’e,

Lâkin kısmet olmadı bir türlü bu yine de.

 

Vaktâ ki “Oniki yıl” aradan geçti müddet.

Serhend’e gitme işi, o zaman oldu kısmet.

 

Oraya varır varmaz, sorup gitti evine.

Kendini tanıtmadan, katıldı sohbetine.

 

Lâkin Muhammed Mâsum, biter bitmez bu sohbet,

Ona buyurdular ki: (Geldin mi en nihâyet?

 

Çünkü senin üstâdın, “Oniki yıl” önceden,

Bana geleceğini, söylemişti ölmeden.

 

Onun vasiyyetinden, geçti tam on iki yıl.

O sözü üzerine, sen oldun bize vâsıl.)

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan