ŞİİRLERLE MENKIBELER

BÜYÜK İMÂMLAR

 

1.Cild

 Kitap       Web

2.Cild

 

Peygamber (Aleyhisselâm) Efendimizin Hayatı

 

03 -

Peygamberler

04 -

Dört Büyük Halife

 

 

05 -

Eshâb-ı Kiram

06 -

Büyük İmâmlar

 

 

07 -

Anadolu Evliyâları

08 -

Buhârâ Evliyâları

 

 

09 -

Horasan Evliyâları

10 -

Rehber İnsanlar

 

11 -

Güzel Nasihatlar

12 -

İmân ve Namaz

02 - İMÂM-I RABBÂNÎ (Kuddise Sirruh)

ÎTİKAD BİLGİLERİ -3-

 

Hak teâlâ, kullara ettiğinden çok şefkat,

Peygamberler gönderdi “aleyhimüssalevât”.

 

Bunlarla, “Doğru yol”u gösterip kullarına,

Çağırdı onları hep, sevgi ve rızâsına.

 

Yâni râzı olduğu, sevdiği bir yer olan,

Cennet”e dâvet etti, kurtulup bu dünyâ'dan.

 

Onun bu dâvetini, kim kabûl etmez ise,

Ne kadar ahmaktır ve zavallıdır o kimse.

 

Bütün Peygamberlerin, Allahü teâlâdan,

Getirdiği haberler, doğrudur, olmaz yalan.

 

Akıl”, hakkı, doğruyu bulmaya yarıyan bir,

Âlet ise de fakat, noksandır, tam değildir.

 

Doğruyu, tek başına bulamaz yâni akıl.

"Peygamber" gelmesiyle tamamlanmıştır asıl.

 

Peygamberlik nûruyla, o ancak görebilir.

O ışık olmadıkça, hep yanlış karar verir.

 

Nitekim gözümüz de, görmüyor karanlıkta.

Görebilmesi için “Işık” lâzım ona da.

 

Onların gelmesiyle, akıl tamamlanmıştır.

Kullara, bir özür ve bahâne kalmamıştır.

 

Peygamberlerin ilki, “Âdem” aleyhisselâm.

Habîbullah” ile de, nübüvvet buldu hitâm.

 

Hepsine îmân edip, tasdîk eylemeliyiz.

Hepsini, mâsum yâni “Günâhsız” bilmeliyiz.

 

Birine inanmamak, inkârdır tamâmını.

Çünkü söylemişlerdir hepsi aynı "Îmân"ı.

 

"Îsâ aleyhisselâm" ölmeyip, şimdi "sağ"dır.

Dünyâ hayâtı ile Cennette, hayattadır.

 

Yehûdîler, öldürmek istedi onu, ancak,

Allah, göke kaldırdı onu "diri" olarak.

 

Kıyâmete yakın bir zamanda, gökten Şam’a,

İnip, tâbi olacak bu dîne, bu islâma.

 

"Melekler", Rabbimizin kıymetli kullarıdır.

Onların da içinde Peygamberleri vardır.

 

Onlar vahiy getirir, ya sâir meleklere,

Yâhut insandan olan bütün Peygamberlere.

 

Emr olunduklarını yapar, isyân etmezler.

Emîn” olduklarından, yanlış iş işlemezler.

 

Gökten inen kitap ve sahîfeleri de hep,

Onlar getirmiştir ki, doğrudur hepsi elbet.

 

Yemeye ve içmeye, yoktur ihtiyaçları.

Evlenmeleri yoktur, olmaz hiç çocukları.

 

Çünkü yoktur onlarda erkeklik ve dişilik.

Hep itâat ederler, yapmazlar hiç gevşeklik.

 

Bütün bunlara rağmen, insanların yükseği,

En üstün melekten de, olur yüksek ve iyi.

 

Çünkü insan, “Nefis” ve “Şeytan”la savaşıyor.

İhtiyâcı var iken böyle çok yükseliyor.

 

Yüksek yaratılmıştır onlar ise bilâkis.

Hem de yoktur onlarda ihtiyaç, şeytan, nefis.

 

Onlar, tesbîh ve takdîs etseler de pek fazla,

İnsanlara mahsustur “Cihâd etmek” ihlâsla.

Bir Önceki Sayfaya GiderBu Kitabın Ana Sayfasına GiderBir Sonraki Sayfaya Gider

Abdüllatif Uyan